gedirdi. Yol boyu səsləri eşidən eləcə də görən hər kəs arxaları ilə düşürdü.
- Cəmilə!
Çatdıqlarında Camal var gücü necə çığırmışdısa biraz əvvəl orda olanlar təkrar toplaşmışdı. Hətta Camalın dalaşdığı adamlarda. Cəmilə onları görən kimi məsələnin nə yerdə olduğunu bilib valideyinlərini çağırması üçün uşaqlarından birini göndərdi. Daha sonra yaxınlaşıb asta səslə dilləndi.
- Cəmal, sən nə etməyə çalışırsan?
- Camal, qurban olum burax əlimi. Mən bu gün yetəri qədər utanc yaşadım, daha da yaşatma. Burax əlimi.
- İkinizdə susun!
Camalın qışqırması ilə ikisidə susmuşdu.
- Burda nə baş verir?
Zaur müəllimin sərt səsinə hər kəs ona tərəf döndü.
- Ata... Bu gün bu məsələyə son nöqtə qoyulacaq.
- Bala, sən belə qudurmusan? Bu nə oyundu çıxarırsan?
Fərəh xanım dedi.
- Hər kəs məni yaxşı -yaxşı eşitsin! Bu gün burda anamın dedikləri doğru deyil. Heç biri doğru deyil... Hər şeyə görə onu günahlandırmaqdan yorulmadınızmı? Boşandı? Günakar odur. Qardaşının ailəsi dağıldı? Günahkardır. Mən onu sevdim? Yenə günakar Nazəndədir... Yetər artıq həqiqətən yetər. Bir dəfəlik bilin ki, Nazəndə məsumdur və mən onu illərdir sevirəm, illərdir tanıyıram. Mən evlənmək istədiyimi dedikdə o, mənə "yox" deyib durdu. Çünki sizin onu qınağ atəşinə tutacağınızı yaxşı bilir. Burda bir günahkar varsa o da mənəm Nazəndə yox. Çünki mən onu bu gün qoruya bilmədim. Anamın hirsindən qoruya bilmədim. Sizin qınaqlarınızdan qoruya bilmədim. (Üzünü dalaşdığı adama tutaraq) Bundan sonra onun haqqında bilib - bilmədən danışan hər kəs qarşısında məni tapacaq! Nazəndə mənim illərdir həsrətim, məni istəməsə belə sevdiyim qadındır və tanıdığım ən təmiz ən məsum insanlardan biridir.
- Guya camahat bilmir onların nə olduğunu.
Camal qadınların arasından eşitdiyi kinayəli sözlərdən sonra üzünü onlara tərəf tutdu.
- Bu günə kimi Nazəndənin nəsə bir səhf hərəkətini görən varsa desin.
Qadınların hamısı bir ağızdan "yox" deyə səsləndi. Daha sonra Camal orda dayanan adamlara tərəf döndü.
- Bəs