a həyatlarının başqa cür olacağını Nazəndə çox gözəl bilirdi. Odur ki, daha da düşünməyib Camalın ürək döyüntülərini dinləyərək yuxuya daldı.
Yeni günə yeni ümidlərlə oyanmışdı hər kəs. Nazəndə bu gün Fərəh xanımla danışacaqdı elə bu səbəbdən oyandığından bəri olduqca gərgin idi. Səhər yeməkdən sonra Zaur müəllim məktəbə, Camal isə dostlarını görmək üçün rayona getmək üzrə evdən ayrıldılar. Axtardığı fürsət ayağına gəlmişdi Nazəndənin. Süfrəyi topladıqdan sonra bağa Fərəh xanımın yanına keçdi. Fərəh xanım balaca bostanına əkdiyi tərəvəzlər ilə maraqlanırdı.
- Xalacan, olar biraz danışaq?
Əlindəki xortumu bağlayıb Nazəndəyə yaxınlaşdı.
- Nəsə olub?
Nazəndə başını yelləməklə yetinmişdi. Bərabər çardağa gəlib masaya oturdular.
- Sən gəldiyin andan bəri qəribəsən. Nə baş verir?
- Xala, mən sözə necə başlayım bilmirəm... Mən bir qərar vermişəm. İstyirəm sizlə bölüşüb bir yol tapaq.
- Nə barədə?
- Bizim barəmizdə. Yəni Camal və mən.
- Aha,
- Xala... Mən düşünürəm ki... Yəni deyirəm ki...
- Ay bala, niyə dilin topuq vurur? De görüm nə olub?
- Xala, həkim bizə demişdi ki, böyük ehtimalla Camal və mən, biz ayrı - ayrılıqda yəni başqaları ilə evlənsək uşağımız ola bilər.
- Ayrılmaq istəyirsən?
Fərəh xanım narahatlıqla yerində qımıldandı. Sualı verərkən içində nəyinsə qırıldığını hiss etdi sanki. Nazəndənin cavabı "yox" olsun deyə özüdə bilmədən dua edirdi.
- Bunu Camal təklif etdim qəti etiraz etdi. Əslində xalacan, nə yalan deyim heç mən özümdə istəmirəm.
- Buna məndə razı olmaram.
Nazəndə ilk dəfə idi qaynanasından onu qəbul etdiyinə dair cümlə eşidirdi. Dodaqlarında güclə seziləcək bir təbəssüm dolaşdı.
- Mən hələ də sənin nə demək istədiyini başa düşə bilmirəm.
Fərəh xanımın sözlərindən sonra Nazəndə yüngül öksürüklə boğazını təmizləyib sözə başladı.
- Xalacan, mən Camaldan ayrılmağı gözə ala bilmərəm. Mənim bu eqoistliyimə görə onun övladsız qalmasını da istəmirəm. İstədiyim əl - ələ verib Camalı ikinci dəfə ailə qurmağa razı salaq.
- Nə?
- Camal