- gizli ağladığını gördüyü zaman içi parçalanmışdı qadının.
- Nazəndə, bir bura gəl.
Nazəndəni yanına çağırdı.
- Bəli xala,
- Məhbubə qapıdadı. Sən get bugün anangildə qal.
- Bu qədər işi sizin üstünüzə necə atım?
- İşləri düşünmə həm 1 aya Yasəmən gəlin köçəcək get biraz onunla vaxt keçir.
Nazəndənin dodaqlarında buruq bir təbəssüm dolaşdı.
- Bunu niyə dediyinizi başa düşürəm ancaq belə olmasını mən istədim. Buna dayana bilərəm.
Fərəh xanım biranda Nazəndəni bağrına basdı.
- Mənim iradəsi möhkəm qızım,
Nazəndə sözün əsl mənasında şok olmuşdu. İlk dəfə idi qaynanası ona belə içdən sarılırdı və "qızım" deyirdi. Göz yaşları yanağı boyu süzülməyə başladı.
- Bilirəm... Yenə də sən məni dinlə get bir neçə gün orda qal.
- Yaxşı.
Əlavə heç bir söz demədən bir neçə əşyasını götürüb ağır addımlarla evdən çıxdı. Məhbubə yolun qırağında onu gözləyirdi və Nazəndə çıxdığı zaman bərabər ordan uzaqlaşdılar. Camal görməmişdi Nazəndənin çıxdığını, evin içində olduğunu zənn edirdi.
Hava getdikcə qaralırdı. Hər kəs yeyib - içərkən Camal Nazəndəni görmək üçün evə qalxıb otaqları axtarmağa başladı. Evdə tapa bilməyib tələsik anasının yanına yüyürdü.
- Ana, Nazəndə hanı?
- Nolub ay bala? Nə hay küydü?
- Nazəndə hanı?
Camalın səs tonu yüksəlmişdi.
- Anasıgilə getdi. Bir neçə gün orda qalacaq.
- Niyə?
- Toydan əvvəl Yasəmənlə vaxt keçirmək istədi.
- Ana, uşaq başı aldatmırsan! Niyə getdi?!
- Çəmkirmə mənə qudurmuş... Yazıq deyil? Yaşadıqları ona yetir. Birdə gərək buna dözə? Bir neçə gün qalsın gələcək.
- Of ana, of.
Camal iti addımlarla evdən çıxıb Nazəndənin ata evinə tərəf üz tutdu.
Nazəndə pəncərə qarşısında oturub əlini üzünə dayaq etmişdi. Baxışlarını bir nöqtətə sabitləyib qəlbində ki, sızıltının keçməsini diləyirdi. Gülər xanım onsuzda yaşlanıb əldən - ayaqdan düşmüşdü. İndi də qızının bu halına dözməyib otağına keçdi. Məhbubə ilə Yasəmən Nazəndənin fikrini dağıda bilmək üçün ordan - burdan danışır maraqlı söhbət açmağa çalışırdılar. Amma heç bir