m edir?
Həkimin sualı qarşısında hər ikisi karıxmışdı çünki məsələ ciddi görünürdü.
- Mən... 2 - 3 həftə olar amma heç ciddiyə almırdım.
- Gərək çoxdan müraciət edəydiniz... Camal bəy, Nazəndə xanım, xahiş edirəm indi ikinizdə sakit olun... Ciyərinizdə ləkə görünür.
- Ləkə? Yəni xər... Xərçəng?
Nazəndənin əl - ayağı tamam boşalmışdı.
- Bunun üçün biyopsi edilməlidi. Ancaq bizim xəstəxanada biyopsi üçün şərait yoxdu. Mən sizi Bakıda bir xəstəxanaya yazacam. Gedin ora, o zaman daha dəqiq diaqnoz qoyulacaq.
Camal anidən ayağa qalxıb qəzəblə çığırdı.
- Bəsdir çərənlədiyiniz!! Siz nə dediyinizin fərqindəsiz? Necə həkimsiz? Ağlınıza nə gəlir danışırsız.
- Camal bəy, sakitləşin. Mən gördüklərimi deyirəm. Biyopsidə hər şey aydın olacaq.
- Olmayacaq biyopsi. Günah məndədir ki, onu buraya gətirdim. Sabah Bakıya aparacam amma düzgün diaqnoz üçün. Nəticəni sizədə gətirəcəm onda görəcəksiksiz ki, heç nə yoxdu... Qal Naz, gedirik.
- Camal, biraz sakitləş.
- Sənə qalx dedim!
Nazəndə səssizcə ayağa qalxıb Camalın yanı ilə addımlamağa başladı.
- Danışdığna bax bunun, bir də həkim olacaq. Ləkəymiş, qanmaz... Belələrinə də həkim deyirlər. Sənin...
Camal həkimin ünvanına dayanmadan söyüşlər göndərərkən Nazəndə acı - acı gülümsədi. Qəbul etmişdi çoxdan. Amma Camal çox qəzəbli idi və bu ehtimalı yaxın qoymurdu. Evə döndükləri zaman heç kimin bu haqda danışmağına imkan belə vermirdi.
Səhər erkəndən hazırlaşıb Bakıya yola düşdülər. Nazəndə dinib - danışmadan başını maşının pəncərəsinə dayadı. Hazır idi hər şeyə... Bakıya çatan kimi evə getməmiş birbaşa xəstəxanaya gəldilər. Analizlər, rentgenlər deyərkən, yenə həkim otağında gözləmək...
- Nazəndə xanım, ağ ciyərinizdə ləkə mövcuddur. Biyopsidən sonra daha dəqiq nəticə əldə edəcəyik.
- Biz bura yaxşı həkim olduğunuz üçün gəlmişdik amma sizin də diğərlərindən heç bir fərqiniz yoxmuş. Qalx Naz, gedirik.
Nazəndə çox yorulmuşdu amma Camalın bu qəbul etməyişini başa düşürdü. Başqa xəstəxanaya gəlmişdilər. Yenə eyni şeylər və