Şərəfsizəm! Hec nəsən mənim üçün özün demis 2 günlük göz yaşısan! Amma mən sənə görə ağlayacaq qədər axmaq deyiləm!"deyib Eşqin Ayparanın yanından uzaqlaşdı. Aypara isə yerə çöküb, ağlamağa başlayıb "Bağışla... Səni bu qədər çox sevərkən, sənsizliyə məhkumam mən..." dedi öz özünə. 


Axşam idi artıq. Eşqin "Ezhel - İmkansız" mahnısın dinləyib son dediklərin düşünürdü. Çox irəli getmişdi. Telefonu əlində alıb Aypara ilə yazışdıqları mesajları təkrar-təkrar oxuyurdu. Mesajı oxumaq sevgiyə aid deyildimi? Aid idi... Hələ onu online görüb yazmamaq daha bərbad bir vəziyyət idi... Amma yazmayacaqdı. Bitirmişdi onu beynində. Onun arxasıyca qaçacaq bir halı yox idi. Nəfəsinin daraldığını görüb bir az hava almaq üçün evdən çıxdı. Yenə buz kimi bir hava... Ağlındada Aypara... Hələ göydəki aya baxıb "Ay günəşdən daha gözəl" demesi.. Öz özünə gülümsəməsi "Dəli olursan, Eşqin .. dəlii"deyib yeriməyə başladı. Az yerimişkən telefonuna zəng gəldi Zümrüddən.

Səndən nə əcəb mənə zəng eləmisən?
- Qulağıma bir xəbər çatdı istədimki dəqiqliyin səndən öyrənəm
Nə xəbər?
- Aypara və sən ..
Səni maraqlandırmasın
- Aypara kimi bir qızla sənin nə işin var de görüm?
Zümrüd sənə nə? Nəyimsən mənim? 
- Sənin yaxşılığın üçün dedim O qızdan xeyir gəlməz
Acıq danış bir az
- Atası anası 11 yaşı olanda ölüb o gündən əmisi gil ilə yaşayır. İmkanlı əmisi var amma maraqlanmır Aypara ilə. Birdə üstə gəl qan xərcəngidi.. Eşitdiyimə görə də ölümünə az qalıb ..

Eşqin bu eşitdiklərindən sonra donub qalmışdı sanki. Zümrüd qarşı tərəfdən nə qədər 'Eşqin.. Eşqin..' desədə cavab yox idi. Eşqin indi sanki dünyada yox idi. Eşqin bədəlini belə ödəmişdi... 

Bölmün