halda, Baharı gətirmək üçün geri döndü. Təxmini 10 dəqiqədən sonra Nərgiz xanım Baharı gətirdi. Bahar Sənanı elə görüb, diqqətlə ona baxmağa başladı. Sənan "Gəl,gedəy.."dedi baxışların yerə dikib. Bahar yavaş adımlar ilə Sənana yaxınlaşdı.Sənan maşının arxa qapısın açıb, Bahara baxdı. Bahar maşına mindi. Yol boyu aralarında sakitcilik höküm sürürdü.

Evə gəlib çatmışdılar artıq. Sənan "Mən üstümü dəyişib, gəlirəm indi" dedi Bahara baxaraq. Sənan üstün dəyişib, aşağı endi.Bahar isə sakitcə divanda əyləşmişdi. Bahar atasın görüb "Acmışam mən"dedi. Sənan "Ürəyin nə istəyir?"deyib Bahara yaxınlaşıb onu qucağına alıb, birlikdə mətbəxə keçdilər. "Makaronn istirəmm"dedi Bahar. Sənan "Asant bir sey imis, bu dəqiqə hazır olur prenses"deyib qazana su doldurmağa başladı. Həmdə çox fikirli idi. Balaca qızı ilə ortalıqda tək qalmışdı. Stolda oturmuş Baharın yanına gəlib,dizlərin yerə atıb onu yenə qucaqlayıb, qoxlamağa başladı "Səni çox sevirəm Qızım.. Yaxşiki varsan"dedi. Yemek hazır olub yeyildikdən sonra, Baharın yuxu vaxtı olduğu üçün yuxarı öz otağına çıxdılar. Sənan Bahara nağıl kitabı oxuyurdu. Az sonra Baharı yuxu tutmuşdu.Sənan Baharın alınına yavaşca öpücük qondurub, otaqdan çıxmaq isətəyərkən, gözü çəkməyə sataşır. Ölmədən öncə Məryəmin ona yazdığı məktubu o çəkməcəyə qoymuşdu. Yavaşca çəkməyəcə yaxınlaşıb məktubu əlinə alıb aşağı düşür. Məktuba diqqetlə baxır, sonda isə açmaq qərarı alır. Və məktubu oxumağa başlayır..

" Salam Sənan ...
Bilmirəm necə yazım... Bilmirəm hardan başlayım..Səni tərk edib gedəndə, psixologiyam alt üst olmuş bir vəziyyətdə idi. Qəbul edirəm, getmeyim, qızını səndən ayrımağım böyük bir sehv idi. Amma bunu anladıqda çox gec idi. Qayıda bilməzdim.. Çünki, qızımla özümüzə ikimizə aid olan bir həyat qurmuşdum. Baharın özünə məxsus dünyasın dağıda bilməzdim.. Çox acı çəkdim... Səni sevmirəm sandım.. Amma sevirmişəm.. İlk günki kimi hələdə səni sevirmişəm.. Sən mənim canımdan bir parça olan qızımın atasısan.. Mən bu məktubu yazıramsa,