, deməkki artıq bu dünyadan köçməyimə az qalıb.. Lənətə gəlmiş xəstəlik mənidə tapdı.. Qızımın böyüyməyin görə bilməyəcəm.. Bəlkədə, Allahda məni belə cəzalandırır.. Amma içim rahatdı.. Bilirəmki, sən Bahara çox yaxşı ata, lazım gəlsə anada olacaqsan.. Bahar bir az çətin qızdı.. Eyni ilə xasiyyetcə sənə bənzəyib, birdə gözləri həmişə mənə səni xatırladardı.. Sənan ölmüş olsamda bilki son nəfəsimə qədər səni sevmişəm.. Qızımıza yaxşı bax. Belə olmağını hec istəməzdim, amma heyat çox qısadı.. Etdiyin hər şeyi bağışlamışam mən, bacarırsansa səndə məni bağışla..."

Sənan məktubu oxuyub, əli ilə vərəyi sıxmağa başladı. Daha sonra gözündən bir damla yaş axdı.. Bir damla yaş, göz yaşlarına çevrilmişdi artıq. İçin-için ağlamağa başladı. Amma bir gözüdə yuxarı piləkanda idiki, birdən Bahar ayılar. Ağlayanda belə qızın düşünürdü. Göz yaşların silib "Məndə bağışladım... Amma həyat?! Həyat bağışlamadı...!"dedi

Davam edən Son ...

Müəllif:İ.Goncha 

Ps.