Səhər öz axarı ilə açılmışdı artıq. Ayparaya getmək nə qədər çətin olsada, özündə cəsarəti toplayıb kursa getmişdi. Dərs idi artıq. Müəllim israrla Ayparaya 'başındaki papağı çıxartmağını söyləyirdi' Ayparanın isə gözləri dolmuşdu artıq. Siniflərindən olan Arif adlı oğlan 'Çıxartda bu papağı day" deyib əlin Ayparanın başına atıb papağı çıxartdı. Bir Ayparanın keçəl olan başına birdə əlindəki papağa baxdı. Aypara Arifin əlindən papağı alıb ağlayaraq sinifdən çıxdı. Arxadan uşaqlarının bəzilərinin gülüş səsini eşidə bilirdi. Məncə 'insalıq' ölümüşdü bəzilərində.. Aypara dəhlizin sonundan çıxanda Eşqin ilə qarşılaşdı. Eşqin Ayparaya nəzər yetirdikdə, əlində olan papağı birdə gözündən axan yaşları gördü.. 'Sacları yox idi... Belə olacağı bilinirdi...' deyə keçirtdi içindən. Bu an zəng vurulmağa başladı. Hər kəs çölə çıxıb Ayparaya baxmışdı. Gülürdülər! Yenə Gülürdülər! Hər özü ücün danışırdı! Kim bilə-bilə razı ola bilərdi axı belə bir şeye istəyə-istəyə! Zümrüd Ayparanın yanından keçərək, bilərək onu çiyininə vurub onun yerə düşüməyinə şərait yaratdı. Hər seyi qıraqdan seyr edən Eşqini artıq hirs bürümüşdü. Zümrüdün qolundan möhkəm tutub "Özünü nə sayırsan hə?! Özünüzü nə sayırsız?!"deyib Zümrüdü itələdi. Artıq səslər kəsilmişdi. Hər kəs Badboyu dinləyirdi. "Birinizi gülən görsəm, birinizin bu haqqda danışdığını görüb, zarafat etdiyinizi bilsəm! Başınıza açmadığım oyun qalmaz! Məni tanıyırsızsa edəcəyimidi bilirsiz! Peşman ederim sizi bu kursda oxumağınıza! Niyə gülmürsüz həə ?! Bayaqki kimi?! Cəhənnəm olun!"dedi. Hamı şoka düşmüş kimi Eşqinə baxdı. Eşqin qışqıraraq yenidən "Cəhənnəm olun! dedim sizə"dedi. Hər kəs qorxu ilə dəhlizdən uzaqlaşdı. Eşqin yerdə qalan Ayparaya tərəf gedib, dizlərin yerə atıb Ayparanın göz yaşların silməyə başladı. "Ağlama.. Ağlayacaq bir sey yoxdu.. İnanki belədə gözəlsən .." dedi məcbur gülümsəyərək. "Niyə etdin belə..?"dedi sadecə Aypara .. Eşqin isə nə deyəcəyini bilmədi... Bilmirdi Eşqin ... Niyə belə olduğunu, niyə belə etdiyini...