Bildiyi tək şey Ayparanın üzünün gülməsi idi acı çəkməsi deyil.. Eşqin cavab verə bilməcəyini anlayıb Ayparanın yanından uzaqlaşdı. Gecə idi artıq. Eşqin bütün gün internetdə xəstəlik haqqında olan məlumatlara baxırdı. "Bu belə olmaz... Yaxşı həkim tapmalıyam..."deyib ayağa qalxdı. Ayaqqabıların geyinərkən güzgüdə özünə baxdı. Daha doğrusu çox sevdiyi, qulluq etdiyi saçlarına baxdı. İçində bir fırtına qopdu. Əlin yumruq edib güzgüyə bir yumruq atdı.. Həm əli kəsilmiş qan axırdı.. Həm də güzügü çiliy - çiliy olmuşdu. Əlin cibinə atıb dəsmal çıxardıb qanayan əlinə tutub evdən eləcə çıxdı. Gedəcəyi yer öz evləri idi. Atası ilə görüşüb onla söhbət edəcəkdi. Evə gəldikdə atasıda, anasıda şokda idi sanki. Eşqin bu evin yolun bilirdi yəni? Eşqin sözü uzatmadan "Ata köməyinə ehtiyyacım var"dedi. Atası gülərək "İşin olmasaydı gəlməzdin, nə qədər pul istəyirsən"deyib əlin Eşqinin çiyninə qoydu. Eşqin "Pul işi deyil..." deyib dərin bir 'ah' çəkib "Təkilikdə danışmağ istəyirəm. Olar kafelərdən birinə gedək"dedi. Atası "Nəcə istəyirsın oğul"deyib ayağa qalxdı. Evlərinə ən yaxın olan kafelərin birinə gəlmişdilər artıq.

Kazım(atası): Buyur oğlum 
Eşqin: Ata sənin tanıdıq həkimlərin çoxdu. Mənə yaxşı həkim lazımdı..
Kazım: Nə üçün oğul?
Eşqin: xərçəng xəstəliyinə qarşı ...
Kazım: nəəə..?
Eşqin: Ata.. sehv başa düşdün.. bir dostum üçün lazımdı
Kazım: hansı dostdundu?
Eşqin: Ata desəm tanıyacaqsan bəyəm sənin o xəstəliyə qarşı yaxşı tanıdığın bir həkim varmı?
Kazım: Var 50%, 50% - nə edir müalicəni yəni 
Eşqin: Adın soyadın hansı kilinkada olduğun mesajla mənə yazıb atarsan mən getdim 
Kazım: dayan oğul. Əlin niyə bu halda niyə üzündə bir kədər var. Mənim şən deyib gülən oğlum niyə belədi? Biz axı ata - baladan əvvəl dost idik

Eşqin: Ata sevgi necə bir şeydi..?
Kazım: Həə indi başa düşdüm... Sevgini sözlərlə başa salsam gerey bütün geceni burda kecirək, onda da anan məni evə qoymaz) Amma qısaca desəm: sevgi hər anını onunla paylaşmaq demekdi.
Eşqin: bu acıqlayıcı