n özümlə bacarmayıb telefonuna baxdım. Bütün şəkillər və qız nömrələri hamısı silinmişdi. Biri də yox idi.

Kənarda nə edirdi bilmirəm, amma telefonda onlarla bir əlaqəsinin olmadığını belə sübut edirdi. Bu mənə izah edə bilmədiyim bir rahatlıq gətirmişdi. Elşad mənim gözümdə öz etimadını doğrultmağa, ona olan zədə almış inamımı bərpa etməyə çalışırdı. Bu da bir irəliləyişdir, düşündüm. Amma özümü aldadırdım, ya ona inanmağa məcbur idim, bunu heç özüm də bilmirdim.

Belə günlərin birində bir səhər məni yuxudan qulağıma axıb dolan həzin mahnı səsi oyatdı. Qulağıma taxılmış qulaqlıqdan bu sözlər duyulmaqda idi.

Sevdim səni necə…
Eşqindən duman olur başım.

Sevdim səni necə…
Dolur gözümə sevinc yaşım.

Bir ömür gündüz-gecə
Ol həyat yoluma yoldaşım,
Yaşayaq beləcə…

Səninlə illər aşım.

Yarıyuxulu halda öz-özümə gülümsündüm. Bu, son zamanlar onun tez- tez dinlədiyi Talıb Talenin “Sevdim” mahnısı idi. Elşad bu mahnını çox sevirdi. Ürəyindən keçən sözləri mənə bu mahnıyla çatdırır, qəlbinin səsi kimi mənə dinlədirdi.

Yerimdə çevrikib onu aradım. Elşad yox idi. Hazırda mahnısını dinlədiyim telefonu yastığın üstündə idi. Keçirdiyim xoş hisslərin təsiri ilə xumarlandım. Kaş bu anlar heç bitməsin, düşündüm.

Günlərin bir günü mən özümdə cürət tapıb çoxdan ürəyimdə saxladığım sözü açıb Elşada dedim.

O, dostları ilə görüşüb yenicə gəlmişdi. Amma evə keçmədən maşında əyləşib musiqiyə qulaq asırdı. Yanına getdim. Qapını açıb maşında onunla yanaşı ön oturacaqda əyləşdim. Elşad yerində yayxanıb oturmuşdu. Başını oturacağın başlığına söykəyib, gözlərini yummuşdu. Öz aləmində idi. Səsucaldanlardan yenə həzin, lirik musiqi səslənirdi. O, həmişə belə musiqiləri sevirdi.

Maşına kiminsə əyləşdiyini hiss edib gözlərini açdı. Məni yanında görəndə üzünün ifadəsi bir anda dəyişdi. Qaşının biri mənalı bir əda ilə alnına qalxdı. Tez yerində qalxıb oturdu. Özünü topladı.

Mən onun bütün hərəkətlərini və davranışlarını təbəssümlə izləyib, dilləndim:

– Sənə