d qardaşına üzünü bozartdı. Sonra haqsızlığa üsyan edən bir tövrlə: – Pis oğul olmuşam? Naxələflik eləmişəm? Nə vaxt sözləri yerə düşüb? Nəyi deyiblər etməmişəm? Mən onlara bir kəlmə qəti söz dedim ki, sevmədiyim bir qızla evlənə bilmərəm! Vəssalam! Mən… Mən sizə namusumu etibar etmişdim, İlkin!..

– Elşad… qaqa… – İlkin əzab içində qardaşının qolunu sıxdı.

– Gecəni orada rahat yatırdım ki, nə qədər düşmən gözüylə baxsalar da, ata-anam var yanında, qardaşım var! Axırı da bu! – Elşad qədəhi yenidən doldurub başına çəkdi. – “Ailəmizə yaraşmayan!” – Sabirdən duyduğu sözü kefli-kefli öz-özünə təkrarlayıb acı təbəssüm etdi. – İlkin… Sənin bu heç kimi bəyənməyən anan bizim ailəni nümunəvi ailə hesab edir. Qardaşım iynə vurub, mal alıb-mal satıb girib içəri… Mən silah gücünə qız qaçırtmışam. Zorla özümə arvad eləmişəm… Atam arvadın qorxusundan səsini çıxarmır… Anan da ki, belə vəziyyətdə öhdəsinə düşəni elədi. Ailəmizə yaraşanı! Öz marağı, məqsədi üçün camaatın balasını şərlədi!

(Ardı var)

Müəllif Firuzə