və ölülərin köçdüyü mənəvi səma, mərkəzlərindən keçən bir ox ilə bağlanır. Bu mühitin ortasındakı, "yerin nüvəsi" ilə "göyün nüvəsi" arasındakı bu ox arasındakı boşluqlar bir növ keçiddir. Şamanlar bu əlaqə keçidlərindən "uçuş" (trans təcrübəsi) bir mühitdən digərinə keçid zamanı istifadə edirlər. Eyni şəkildə, ölənlər də bu şəkildə digər dünyaya köç edirlər. Başqa aləmlərə gedən şamanlar "yerin dəliyi" keçidindən oraya keçir və bu dəlikdən və ya qapıdan qayıdırlar. "Yerin oxu" anlayışı Başqırd, Qırğızıstan, Kalmuk, Çukçi, Buryat, Samoyet, Koryak, Monqol, Tibet, Fin, Lapon və Estoniyada, Altay, Yakut və Uyğur ənənələrində də mövcuddur.

Altay, Yakut və Uyğur türklərinin adət-ənənələrinə görə, şaman əvvəlcə "Yer altına" enməzdən və ya "göylərə" qalxmadan əvvəl "Yerin oxuna" getməlidir. "Yeraltıya" enməli olan Altay şamanı əvvəlcə "uçuş" səyahətində "dəmir dağa" (Temir taikşa) qalxır. Bu simvolik "dağ" dan keçərək "Yer kürəsi" adlanan çuxurdan keçərək yerin "Yerin oxu" na yüksəlməsi mümkündür.

Şaman torpağına gedərkən, ilk növbədə "yerin özəyi" dəki bu çuxurdan "Yerin oxuna", sonra isə "Metro" nun cəhənnəm hissəsindən keçmək lazımdır. Ölənlər də bu səyahətdə körpünün qarşılaşdığı, ölülərin əzabının mümkün olmadığı bu səyahətə çıxırlar.

Şimali və Orta Asiya şamanizmində yeraltı səltənət 7 və ya 9 mərtəbəyə malikdir. Cəsəd ölüm hadisəsi ilə tərk edildikdən sonra bəziləri yeraltı mərtəbələrdəki mühitlərə, bəziləri isə göy mərtəbələrindəki mühitlərə gedir. Şaman, məqsəd və tətbiq növündən asılı olaraq ya yeraltı aləmə enir, ya da trans təcrübəsi zamanı səmaya qalxır. Məsələn, bir xəstəni sağaltmaq üçün səmaya getmək üçün, ancaq ölülərin ruhunu müşayiət etmək, xəstənin ruhunu geri qaytarmaq (ölməməsini təmin etmək) və ya ölüləri yerdən çıxmaq istəməyən 'kölgələr diyarına' aparmaq üçün metroya enir. Ancaq hər hansı bir səbəbə görə səmaya gələcək bir şaman əvvəlcə yeraltı adlanan aləmə getməlidir. Başqa sözlə, heç kim "Yeraltı" ya (kənardan) enmədən səmaya gedə