Şamanizm, erkən Daş dövrünə qədər sübut oluna bilən və bütün insanların tarixində gerçəkləşən təşəbbüslü ekstatik və trans texnikadır.

Bu gün yenilənən və tətbiq olunmağa başlanan forması Neo-Shamanism adlanır.

Şamanizmin qərblilər tərəfindən politeist bir din olaraq qəbul edilməsi, ilk növbədə, şamanizmin Qərb haqqında şamanizm haqqında kifayət qədər məlumatı olmayan ilk Qərb səyahətçiləri haqqında Qərbə ötürdüyü səthi biliklərdən qaynaqlanır.

Şamanizmin tərifində elm adamları bir fikrə gələ bilmədilər. Bu, həm şamanizmin tərkibində olan fərqli cəhətlər, həm də elementlər və şamanizmin çox fərqli coğrafiyalarda, eyni əsasda, lakin çox fərqli yollarla mövcud olması ilə bağlıdır.

Keçmiş sovet alimlərinin əksəriyyəti (məsələn Mikaylovskiy, Haruzin, Potapov, Alekseev) Şaman türklərin orijinal dinini hesab edərkən, bunların arasında Mircea Elide, Jean Paul Roux, V. Jochelson, V. Bogoras, Hikmet Tanyu, Osman Turan, İbrahim Kafesoğlu Elm adamları və yazıçılar, o cümlədən şamanizmi Şimali Asiya icmalarının dini hisslərini özündə cəmləşdirən və digər aləmlərdə üstünlük təşkil edən bir növ olaraq görmürlər.

"... Şaman, Anglo-Saxon terminologiyasında izah ediləcəyi kimi, həkim, sehrbaz deyil və əlbətdə ki, tək şəfa verən deyil. Söz gündəlik mənada bir sehrbaz deyil və bu sözlə tərif, şamanlığa heç vaxt sahib çıxmayan bir keyfiyyət vermək hesabına olmamalı olduğu yerə qoydu ... ”

"Onsuz da Şaman heç vaxt qara sehr üçün bir vasitə deyil və heç vaxt pis iş görmür. Şəxsi şəxsiyyəti ilə sırf həyat yönümlü müsbət hərəkətlər etmək istəyir. səlahiyyətlərindən şəxsi xidmətində və hətta özünün müdafiəsi üçün istifadə etmir. Başçı və hökmdarlarla fikir ayrılığı yarandıqda, öz nüfuzundan faydalana bilər, ancaq heç bir şəkildə gözəgörünməz gücünə müraciət etmir; Buna qarşı durmağa güc olmadığı və maddi gücün həyatını itirmək bahasına özünü məğlub etdiyi görünür. "

"Şaman, öz gücünün miras və ya görünməzlik hədiyyəsi, uzun müddət təcrübəsizlik və ya" gücləndirmək