b bir söz deyə bilmədiyi üçün dilini-dodağını gəmirdi.

Sona xala məsələni anlayıb Kamaya narazılıqla:

– Qoy qalsın, Nazim baxar sonra, – dedi.

– Yox, mənə indi lazım idi. – Kama üzünü Elşada tutdu. Əzilib-büzüldü. – Baxmırsan?

Nazim əminin Elşada işarə etdiyini gördüm: “Yola ver getsin”.

Elşad dişi bağırsağını kəsə-kəsə naəlac qalıb Kamanın uzatdığı feni hirslə onun əlindən aldı. İşləyib-işləmədiyini yoxlamaq üçün ayağa qalxanda gözucu məni süzdü. Və bəlli etməməyə çalışsam belə necə gərildiyimi gördü.

Feni elektrik xəttinə taxıb yoxlamağa başladı. Kama gedib onun yanında dayanmışdı. Gözünü Elşaddan çəkmirdi. Elşadın isə bir gözü məndə idi, arabir üzümdəki ifadəni izləyirdi.

Mən özümü sındırmamağa çalışsam da bütün bədənim əsirdi. Onun Elşada zillənmiş məftunluq yağan baxışlarını görməmək üçün gözlərimi onlardan qaçırmağa çalışırdım. Amma bir yandan da laqeyd qala bilmirdim.

Çox keçmədən Elşad soyuq və rəsmi səslə Kamaya:

– Zay mal imiş. İşləmir. Atıblar sənə! – dedi və feni kobud bir şəkildə Kamanın sinəsinə sıxdı. “İtil burdan!” deyər kimi. Kama bu həmlədən qeyri-ixtiyari bir addım geri çəkildi. Və laqeyd addımlarla onun yanından ötüb keçən Elşadı təəccüblə süzüb:

– Aaa… necə yəni zay maldır? Nə qədər pul saymışam, – dedi. – Orijinal adıyla satıb mənə əclaf!

– Başından etmək üçün itələyir birinə ki, üstündə qalmasın da. – Elşad kinayə ilə dedi. – Əvvəl xam olursan, şirnikirsən. Amma zay elə zaydır.

Bunu deyib oyununa davam etmək istədi. Kama dilini dinc saxlamadı:

– Öz aramızdır, Elik… sən də atanşikin biriymişsən a, o vaxt getdin, gələcəm dedin, gəlib çıxmadın.

Elşad pörtüb qaldı. Qanlı-qanlı Kamanı süzüb, fısıldadı, bir söz demədi. Bəlkə də mən burda olmasaydım…

Nazim əmiylə Sona xala narazılıqla Kamanı süzdülər. Mən Sona xalaya kömək etmək adıyla evə keçib, əslində özümə gəlməyə çalışdım.

***

Ertəsi gün Kamaya yolda rast gələn Elşad maşını saxladı. Düşüb iti addımlarla ona yaxınlaşdı. Qolundan tutub:

– Sən