Bu həyat nə qədər aldatdı məni?!
Görünür həyatım beləymiş,belə
Gizli sevgi ilə yanıltı məni
Xoşbəxtlik adında qurdu bir tələ
Hə bu da sevdiyim,həyatımda gördüyüm ən gözəl qız.daha onu görmək belə istəmirdim.ama məcburən hələ də onunla eyni vəziyyə idik.qan dolu gözüm o mavi gözlərə baxırdı.o kresloda əyləşmiş mən və digər oğlan isə ayaq üstə zabitin qabağında ona hadisəni şərh edirdik.hə bu arada oğlanın adı da Vüqar imiş.bir müddət sonra isə artıq anam da burada idi.biraz söz söhbətdən sonra artıq evə yolladılar.
Ama yolla gedəndə hələ də ağlım Leylada idi.axı niyə o məni digər pullu əclafın yanında günahkar çıxarmışdı?
Anam isə hər vaxt müəllim olduğu,və atam da tanınmış bir mühəndis olduğu üçün məni çox ərköyün böyütmüş və bütün bəlalardan qorumuşdu.bütün dəcəliklərimə əvvəlcə əsəbləşsədə sonradan məni daha yaxşı başa düşürdü.ama bu dəfə heç əsəbləşmədi.Məni fikirli görən anam:
-Nə oldu oğlum nəsə demək istəmirsən?
-hər şeyi bilirsən ana 
-axı niyə tanımadığın birinə görə belə böyük işlər açdın başına?
-boş ver ana.insanlıq sanmışdım.ama yanılmışam
-Boş ver Murad sən doğru olanı elədin
-səhv elədim axı mən onu heç tanımırdım
-bəs necə sevdin onu?
-sən bunu hardan bilirsən?
-baxışınnan . . .
Mən isə gözümü yerə dikdim və evə qədər sadəcə susdum
Nəhayət evə çatdıq.ama qapının açıq olduğunu görüb səssizcə içəri keçdim və anama çöldə gözləməsini dedim.bir bir otaqlara baxırdım və budur qorxduğulan oldu.salon dağıdılmış və atamdan qalma pullar oğurlanmışdı.anam gəlib bu mənzərəni görəndə özündən getdi.qonşumuz biraz dəli olan Zaur da köməyə gərldi.
-Nə olub burda?
-oğru evimizə girib
-niyə girib?
-Ziyarətə gəlib.niyə oıacaq zaur?hər şeyimizi soyublar
-həə keçmiş olsun.nəsə lazım olsa de
-nə lazım olacaq?təcili zəng elə təcili yardıma.
Mən bu günün stressi ilə və bu hadisədən sonra çox əsəbləşmişdim.və hətta bu anda Zauru öldürməyə də hazır idim.
Bir təhər təcili yardımı köməyə çağırdıq.bir saat keçdi və artıq anam özünə gəlirdi.polislər də