n yanında əyləşdim.
Dərs ədəbiyyat dərsi idi.bu dərsə isə digərlərindən fərqli olaraq biraz marağım var idi.dərsi keçən isə Günəl müəllimə idi.dərsimiz isə sevgi şeirləri haqda idi.müəllim yeni dərs haqqında məlumat verdikdən sonra birini çağırdı bir şeiri kitabdan oxumaq üçün və mənim dərsə marağım olduğunu bildiyi üçün məni yazı taxtasının önünə çağırdı.kitabı əlimə aldım və bu bildiyim bir şeir olduğu üçün kitabı aşağı tutaraq gözlərimi Leylanın gözlərinə dikərək başladım 
. .
Nəğmə kimi dodaqlarda ötərəm
Bənövşətək yollarında bitərəm
Hər arzuma istəyimə yetərəm
Əgər əhdi,etibarı saxlasan
Bir quş olub pəncərənə qonaram
Heyrət olub baxışında donaram
Məhəbbətdən heykəlini yonaram
Sədaqətli duyğuları saxla sən
Ayrılığın kölgələri üzümdə
Vüsalımın həsrəti var gözümdə
Qılınc çəkib ümidimi üzəndə
Hüç olçasa xatirəni saxla sən
Şeiri bitirdikdən sonra isə Leyla yaş dolu gözlərini yerə dikdi.sanki qəfəsdə hər tərəfdən sıxılan bir quş kimi idi.yalnız və hər kəsdən ümidi üzülmüş.Və dərs bitdi.tənəffüsdə çıxıb həyətdəki skamyada əyləşdim.və olanlar gözümün qabağına gəldikcə Leylaya haqq mı verim yoxsa günahkarmı bilim qərarlaşdıra bilmirdim.bu anda Leylada yanıma gəlib :
-oturmaq olar?
-oturun elə məndə gedirdim
-qal getmə.məni dinlə bir dəfə sonra qərar verərsən getmək istəyirsən ya yox
-Lazım deyil.mən hər şeyi gördüm.eşitdim və ürəyimlə duydum.əvvəldən yanılmış olan qəlbim isə ilk dəfə sizi sevmişdi.bu da sizin sevgi.siz bölmədə məni göstərərək hər şeyi dediz.indi isə bir də tanımamaq üzərə . . .
Deyib yaşarmış gözümü silib uzaqlaşdım.ama arxada Leylanın hönkürtülərini duyurdum.ürəyim parçalansa da qürurum getməyimi deyirdi . .