Təsəvvüf barədə: Bütün sufilər kimi Nəsimi də təsəvvüf fəlsəfəsinin daşıyıcılarından biri idi. Təsəvvüf terminini ilk dəfə istifadə edən Məruf Kərxi olmuşdur. Əslində təsəvvüf əxlaqdır, xüsusi əxlaq normaları. Təsəvvüf Tanrıya qovuşmaq üçün seçilmiş yoldur. Güneyd Bağdadinin müasiri Şümnun belə deyirdi: “Təsəvvüf maddi olaraq heç nəyə sahib olmamaqdır və heç kimin də onu özünə qul etməməsidir”. Məşhur sufi Şeyx İbrahim isə belə deyirdi:

Təsəvvüf küllü yaxmaqdır vücudun narı “La” ilə,
Təsəvvüf nuru “İlla” ilə insan olmağa derlər.
Təsəvvüf məndə olmaqdır həqiqət Haqq, ey İbrahim,
Təsəvvüf şeri Əhməd dildə bürhan olmağa derlər.

“Türk ədəbiyyatı tarixi” kitabının müəllifi Əhməd Kabaklı təsəvvüfə olduqca dolğun bir tərif vermişdir: “Təsəvvüf kökü islamiyyətə və şəriətə bağlı yüksək inam, fikir sistemi və yaşama tərzidir”. Həmin kitabda müəllifin Nəsimiyə verdiyi yüksək qiymət də təqdirə layiqdir. O belə deyirdi: “Füzuli və Şeyx Qalib də təsəvvüf vadisində çox irəli getmişlərdəndir, ancaq Nəsimi qədər inanclı, çılğın və pərvasız bir eşq əri göstərmək mümkün deyildir”.