Nə qədər çox qəzəbləndirdik Rəbbimizi!

Kəbə boş, Kərbəla boş, Məşhəd boş. Məsciddə xütbə və camaat, mədrəsədə tələbə və ustad qalmadı. Üzdə insanlar, amma əslində imanlar karantinə alındı. O qədər zülmə susduq ki! O qədər üsyan etdik, o qədər qeybət etdik, o qədər israf etdik, o qədər inkar etdik ki..

Mənə kim qarışa bilər ? İstədiyimi geyinər, istədiyim yerə gedər, istədiyimlə qol-boyun olaram deyirdiniz.. Heç kimsə sizə qarışa bilməz hə? Buyur et görüm necə edirsən! Virus qorxusu, cərimə qorxusu əhatə etdi milləti. Çadra geyinənə virus bulaşmır desələr əvvəlcə çadra düşmənləri çadralanacaq. Şükrü əda olunmayan nemətlər bir-bir çıxır əlimizdən. Ərinərək getdik məscidlərə, cümələrdən qaçdıq, möminlərdən uzaq durduq, bilmədik qədrini, layiq şəkildə etmədik şükürləri.. Turist kimi getdik Kəbəyə. Alverçi kimi getdik Məşhədə.. Təvafdan və ziyarətdən çox şəkillər çəkdirdik. Hərəmlərdə etmədiyimiz ədəbsizliklər qalmadı. Və düşündük ki, bu həmişə belə olacaq. Allah çevirdi bizləri. Küçəyə çıxmağa belə həsrət qalacağımız ağlımıza gələrdimi?

Təvafsız Kəbə,
Ziyarətsiz hərəm,
Camaatsız məscid,
Səssiz cümə,
Bomboş küçə...

Qeyd edilmədi mövludlar, şəhadətlər.. Kimsəsiz qaldı məclislər..
Vallah ibrətdir bunlar.
Özümüzə gələk. Gecə-gündüz Allahımızdan bağışlanmaq diləyib, istiğfar edəyin. Buraxın evi ərzaqla doldurmağı. Ondansa bir manat da olsa sədəqə verəyin.. Bu mübarək ayların, günlərin, gecələrin hörmətinə əl açıb yalvarağın. Nankorluq etdik Ya Rəbb! Ağlımız başımıza gəldi. Bizi kəbədən, ziyarətlərdən, məsciddən, ələl-xüsus mərhəmətindən məhrum etmə Ya Rəbb! Hamımız bu niyyətlə 14 məsumun, Kərbəla, Qarabağ və ümumiyyətlə İslam şəhidlərinin ruhuna, İmam Zamanın (əc.f) zühure-təcilinə salavat deyəyin!
Allah Təbarək və Təala, bu imtahanlardan imanla çıxmağımızı nəsib etsin!