sərbəstliyindən çox təəccüblənmişdi. Alisanın bu sözləri ona çox təsir etmişdi.

İndiyə qədər Alisanı ancaq sevgilisi kimi düşünürdü, indi isə Ned Alisanı qorumaq, onun qayğısına qalmaq istəyirdi.

-Əzizim, sən nə danışdığını bilmirsən,- o demişdi,- axı sən özün də yaxşı başa düşürsən ki, mən heç vaxt səni belə şey eləməyə qoymaram. Orda bir iş tapıb, bir az pul qazanandan sonra qayıdacam. Sənsə hələlik burda qalmalısan. İnan mənə, ikimiz üçün də belə yaxşı olar.

Vinesburqu tərk etməzdən əvvəl burda keçirdiyi axırıncı axşamında Ned Kru son dəfə Alisa ilə görüşdü. Onlar bir saata yaxın bütün küçələri gəzib dolaşdılar, sonra isə “Vesley Mayor” mağazasından zər baftalı bir paltar alıb, kənd yolları boyunca gəzməyə davam elədilər. Buludsuz, apaçıq səmada dopdolu bir Ay yollara işıq saçırdı və bu Ay işığında indi onlardan heç biri bir kəlmə söz də deyə bilmirdi. Gənc oğlanın kədəri onun bütün cəsarətini də əlindən almışdı.

Onlar Vayn Grik çayının aşağılarına qədər uzanan uzun, yamyaşıl bir çəmənliyin yanında kabrioletdən düşdülər. İndi orda, gecənin tutqun işığında başqa sevgililər də gəzişirdilər. Gecəyarısı şəhərə qayıdanda ikisinin də kefi kök idi. Onlara elə gəlirdi ki, bu gecənin möcüzəli gözəlliyini heç nə korlaya bilməz.

-Hər şey yaxşı olacaq, Alisa, bir az səbr elə, hər şey biz istədiyimiz kimi olacaq, -Ned Kru bu sözləri Alisanın evi önündə axırıncı görüşlərindən sonra onu burda qoyub gedəndə söylədi.

Klivlenddə qəzet mətbəəsində gənc jurnalistin işi o qədər də yaxşı gətirmədi və o, qərbə — Çikaqoya üz tutdu. Çikaqoda tək olduğu vaxtlarda o, demək olar ki, hər gün Alisaya məktub yazırdı. Sonra tezliklə şəhər həyatına qapıldı, özünə təzə dostlar tapdı, getdikcə yeni həyatında yeni maraqlar onu daha çox cəlb etməyə başladı. Çikaqoda onun qaldığı evdə bir neçə başqa qadın da yaşayırdı. Nedin o qadınlardan biri xoşuna gəlirdi və artıq Vinesburqdakı Alisanı unutmuşdu. Həmin ilin axırında Ned daha məktub yazmağı da