. Sən özün dur bir şeylər ye ki oğluna da rahat baxa biləsən. Axı onun indi ən çox sənə ehtiyacı var.
Sözləri Cenniye təsir etmişdi. Halsız olsa da yeməyini yeyib oğluna baxmalı idi. Bir qədər sonra Alexander əsəbi halda içəriyə girdi. Səsinin tonunu qaldıraraq:
- Cenni sabah saat 07:00 dan Teresa ilə parka gedeceksiz yarim saat uşağa hava deydikden sonra 07:45 de evdə olacaqsınız. Əgər bir dəqiqə də geciksəniz nələr olacağını özün bilirsən.
Cenni dərin bir ah cəkib, zorla udqunaraq dedi:
- Alexander, həkim uşağın yaninda bağıraraq danışmağı qadağan etdi. Bunu siz də eşitdiniz. Xahiş edirəm biraz asda danışasınız. Sabah da Teresa evine getmelidi bəzi işləri var. Əgər izin versəniz dediyiniz vaxtda mən özüm tək gedib qayıdaram.
Watson fikrə daldı, düşündü və qərar verdi
- Təkrar edirəm Cenni gecikmək olmayacaq
- Olmayacaq.
Səhər saat 6 da Watson işə gedərkən qapidaki mühafizəyə tapşiriqlar verdi ki bu vaxtda Cenni evdə olmalıdı, əksər halda mənə dərhal xəbər edəsən.
Bu gün hava dünənkindən yaxşı idi. Dünən arasi kəsilmədən yağan qar artıq dayanmışdı ancaq hava hələ də şaxtalı idi. Saat 07:00 da Cenni İanla birgə evdən çıxdılar. Qapıçı onları görcək:
- Xanim Watson diqqətli olun yer buzludu və birdə cənab Alexaderın dediyi vaxtdan gec gəlməyəsiniz.
Cenni artiq təngə gəlmiş halda başını sadəcə yelləyərək "hə" dedi. Onun nə işinə yer buzludu ya yox- düşünərkən bu mövzuda haqlı olduğunu təsdiqlədi, yer həqiqetən də buzlu idi. Hər addım atdiqda yıxılmaqdan qorxan Cenni tez parka çatıb skamyada oturmaq istəyirdi. Lakin nə qədər qorxsa da bu il ərzində yalqız çölə çıxdığı ilk gün idi. Buna görə sevinirdi, ürəyi elə döyünürdü ki, elə bil yerindən çıxacaqdı. Qorxu, sevinc, həyəcan bütün hissləri bir birinə qarışmışdı. Birdən arxadan tanımadığı bir səs eşitdi.
- Xanim sizinlə tanış olmaq istəyərdim, icazə olar?
Cenninin icinə üşütmə düştü. Bu kim idi? Məndən nə istəyir? Alexander onu görsə nə olar?. Suallar bir saniyə icində onu yeyib bitirərkən oglan