ı başıma bunlar gəlməlidir?
Mikayıll hec nə anlamasa da saat 07:45 de Cenninin evde olma məcburiyyətini başa düşə bilirdi. Ağlına ilk gələn fikir Tominin maşınıyla Cennini evə aparacaqdi. Tomasin maşını ona ata yadigari idi.
- Cenni xanım, məni iki dəqiqə gözləyin. Gəlib sizi maşınla aparacağam. Yeriməklə gedib cata bilməyəcəksiniz - deyərək dərhal maşının dalıyca getdi.
Cenninin aglinda sadece doqqu deqiqeye evdə olmaq düşüncəsi var idi. Deqiqler irəliləyirdi. Uzaqdan Vaz2107 gələrək Cenninin tam yaninda dayandi. Mikayıl düşərək koleskani iceriye qoydu, Cenni üçün qapini açdı ve yola düşdülər. Masinla yol heç də uzaq deyildi 5 deqiqeye evə catdilar. Cenni evə yaxin bir yerlərdə saxlamasini xahis etdi. Mikayill maşını bir qədər uzaqda saxladi. Cenni aşağı düşərək:
- Size ne qeder teşekkür etsəm azdır. Mənim həyatımı iki dəfə xilas etdiniz. Çox minnətdaram.
Michaelin qəlbində sönməyən alov işığı biraz da işıqlandı. Gülümsəyərək dedi:
- Dəyməz. Kim olsa elə edərdi.
Cenni də gülümsəyərək
- Etməzdi - dedi və dərhal ordan ayrıldı.
Mikayil ürək döyüntülərini dayandira bilmirdi. Oturduğu yer ona dar gəlməyə başlamışdı. O nə edirdi? Özünü ömrünün sonuna qədər bagli qalacağı bir qəfəsə salmışdı, hansı ki, Cennidən başqa hec kim onu o qəfəsdən qurtara bilməzdi.
Cenni evə çatanda saat 07: 45 idi. Alexanderin dediyi vaxtda tam evə girmişdi. İani yerinə apardıqdan sonra otaqda var-gəl etməyə başladı. Cenni gününün yarısını İanın otağında kecirirdi. Axşamlar da çox vaxt onunla olurdu. Cenni dayanmadan düşünməyə başlamışdı. Orda heyecandan aglina gelmeyen suallar indi onu yeyib bitirirdi. O kim idi? Məni hardan tanıyırdı? Evimi hardan tanıyırdı?. Qəlbinin dərinliklərində hansısa heç tanış olmayan bir hiss cövlan edirdi. Lakin bu hiss onun yaman xoşuna gəlmişdi. Cenni o gizəmli oğlandan başının qanını silməsi üçün aldığı dəsmalı iki əli ilə ürəyinin üstünə qoydu və düşüncələrə daldi. O mənim ilk sevgim olacaq yoxsa mən boş xəyallara qapılmışam? Həmin an əllərini