Watsonların evində hər il olduğu kimi bu il də şənlik keçirilirdi. Hər kəs bu böyük şənlikdən danışarkən evin sahibəsi Cenni Watson ortalıqda görünmürdü. O, yuxarı otaqda oğlunun yanında idi. Cenni qumral, qıvrım saçlı,19 yaşlı gözəl qadın idi. Çox insan ona həsəd aparırdı: böyük ev, milyarderləri olan ər, oğul.. Ancaq gəl gör o özü xoşbəxt idi mi? Onun hər şeyi var idi. İnsanların gözündə dünyanın ən xoşbəxt qadını sayıla bilən Cenni, mental olaraq həyat sevgisi ölmüş, qəlbinin dərinliklərində hələ də geniş bir otaqda nəfəs alması getdikcə çətinləşən balaca uşaq var idi. Hansi ki, o uşaq hər bir qadının arzuladığı analıq duyğusunu erkən yaşda dadmışdı. Qapı döyüldü. Cenni üzünü qapıya tərəf çevirmədən.
- İçəri gəlin
İçəriyə 24 yaşlı, çəlimsiz bir qız daxil oldu. Xanım Cenni, cənab Watson sizi aşağıya çağırır.
- Aşağıya gəlmək istəmirəm Teresa. Burda İanla qalacağam.
-Xanımım axı o indi çox hirsliydi. Sizi aşağıda görməsə daha da əsəbiləşəcək.
Cenni İana sığal çəkərək
- Onun görəsən hirsli olmayan bir günü olub?- sakit səslə, lap pıçıltı ilə dedi. Yenə nəyə qəzəblənib?
- Mahni oxuyacaq olan qrup hələ də gəlib çıxmayıb - Teresa həyəcanla sözünə davam etdi: Siz məni anlayırsınız? Çox hirslidi və hirsini tökmək üçün kimisə axtarir.
Cenni pəncərədən çölə göz gəzdirdi. Güneşin şəfəqləri İanin qəhvərəngi saçlarını lap qızılı rəngə boyamışdı. Teresanın yorğun gözlerine baxaraq dedi:
- Teresa səni başa düşürəm əzizim, səndən xahiş edirəm ki mənə "siz"lə müraciət etməyəsən. Səni ürək dostum qəbul etmişəm, sevincimi də kədərimi də sən bilirsən. Axı mənim bu həyatda iki yaxınım varsa biri İan biri də sənsən.
Sevincdən gözləri dolan Teresa başı ilə təsdiqləyərək dedi:
- Cenni xanım, sənin qəlbin bir mələk qəlbi kimi təmizdi. Çalış ora həmişə elə qalsın. Belə insanlarin hələ də var oluşu məni sevindirir. Hətta deyə bilərəm ki insanlar da qırmızı kitaba düşə bilsəydi sən ilk səhifəsində olardın: qəlbinlə, əziminlə, güclü duruşunla. Sən məni necə ürəyinə sirdaş