onunla keçəcək. Düzü Cenni belə xurafatlara inanmasa da sanki ölmüş anasının bu inancına inamaq istəyirdi. Qapı açıldı. Cenni Teresanın gəldiyini zənn edib gülərək ayağa qalxdı. Qarşısında Alexanderi gördükdə gözləri geniş açıldı və kəkələməyə başladı.
- Alexanderr..
Alexander Cenniye və onun əlindəki çiçəklərə baxaraq hiddətlə ona doğru gəlirdi ki Teresa otağa girdi. Vəziyyətin gərgin olduğunu həmən an anladı. Çiçəkləri Cenninin əlindən alaraq:
- Cənab Alexander sizdən çoxlu çoxlu üzr istəyirəm. Bu çiçəklər mənə gəlmişdi. Güldan gətirmək üçün çiçəkləri Cenniyə verdim. Cenni də qızıl gülləri çox sevdiyindən bu otaqda qalmasına qərar vermişdik..
Alexander işarət barmağını ağzına dayayaraq sus dedi. Sonra qapının yanına gedib dayandı:
Kifayətdir. Çiçəkləri yerinə qoy, çölə çıx.
- Baş üstə- dedi Teresa. Çiçəkləri Cennidən aldı, güldana qoyduqdan sonra çölə çıxdı.
Alexander yerindən tərpənmədən:
- Elə düşünürəm ki, güldüyünə görə dünənki ağrılarından əsər qalmayib- dedi və üzünü Cenniyə çevirərək düz gözlərinin içinə baxdı:- Sən mənə təşəkkür etməlisən ki, sənə başqa cəza vermədim. Mən səni də, o abırsızı da öldürə bilərdim. Şükür elə ki, o mənim yaxın dostumun oğlunun tanışdır. Bir də belə tərbiyəsizlik olmayacağına məni inandırdı. Sənin də bundan sonra artıq hərəkətini görsəm ağlına gətirə bilməyəcəyin böyük cəzalar səni gözləyir.
Cenni gözlərini bir saniyə olsun çiçəklərdən ayırmadan ciddi ifadə ilə:
- Bundan sonra heç bir səhvimi görməyəcəksiniz. Buna əmin ola bilərsiniz- dedi və gözlərini qapadı.
- Əla, bunu zaman göstərəcək- dedi Alexander və dərhal çölə çıxdı
Alexander çölə çıxan kimi Cenni yavaş səslə:
- Bundan sonra məni öldürsən də Mikayıldan ayıra bilməyəcəksən- dedi.
Bir qədər sonra Teresa içəriyə keçdi. Həyəcanli baxışlarla nə olduğunu Cennidən soruşdu. Teresayla Cenni iki yaxin rəfiqə kimi gecəyə qədər sohbət etdilər...
....
Ertəsi gün Mikayıl biraz dünənkindən gec saatda Watsonların evinin yanına gəldi. Artıq o ürəyinə qəti söz keçirə