. Təkrar özünə nifrət etdi. Alexanderin yemək yeyərkən adəti üzrə ağzını marçıltadmağı Cennini xəyal aləmindən ayıltdı. O da yemək yəməyə başladı. Ağzı o qədər kiçik idi ki sanki çəngəl ağzına yerləşməyəcəkdi. Alexander dedi:
- Nə olub? Yaman fikirlisən? Nə düşünürsən?
Cenninin iştahası olmadığı üçün çəngəli kənara qoyub:
- Heç nə olmayıb, sadəcə başım ağrayır. Mən ən yaxşısı yuxarıya çıxıb biraz uzanım- dedi və ayağa qaxaraq yuxarıya çıxmağa hazırlaşdı.
Alexander sərt səslə:
- Cenni, dəqiq başın ağrayır yoxsa mənim bilmədiyim başqa bir şey var. Əgər elə şey varsa sənin üçün nə qədər pis olacağını bilirsən
- Yox, siz səhv anladınız. Dünən İan, gecə yatmadığına görə mən də yata bilməmişəm. Ona gorə hələ də başım ağrıyır- dedi Cenni
- Yaxşı, çıx yuxarı. Bu gün səni gözüm görməsin!- nifrət dolu baxışlarla arvadına baxaraq dedi
- Yaxşı- deyərək Cenni ərini başından etdi sonra pilləkənlərlə yuxarıya çıxaraq saatın 2 olmasını həsrətlə gözlədi
Nəhayət gecə saat iki oldu. Cenni üçün bu vaxt 2 günə bərabər idi. Cəld çölə çıxdı. Mikayil yenə həmin yerdə onu gözləyirdi. Birlikdə yenə dəniz kənarına getdilər. Bu vaxtlar ətrafda heç kim olmadığı üçün ora çox sakit olurdu, dənizin dalğası insanın içinə hüzur verirdi. Bir- birlərinə yaxınlaşdıqda ürək ritmləri hər zamanki kimi bərkiməyə başlayırdı. Mikayıl Cenniyə Teoder Drayzer'in "Cenni Herhardt" kitabını almışdı. İçində də qızıl gül var idi. Kitabı Cenniyə uzadaraq:
- Güman edirəm ki, bu kitabı bəyənəcəksən.
Cenni kitabı əlinə alaraq Mikayılın boynuna sarıldı və gülümsəyərək
- Kitab oxumağı sevmirəm, ürəyim gedir, hələki bu kitabı sən almısan. Mən bunu sevmiyə bilərəm?.- dedi sonra nə dediyinin fərqinə vararaq qızardı. Bayaqdan Mikayıla sarılmış əlləri indi boşaldı və Cenni geriyə doğru çəkildi.
Mikayıl Cenninin ona anidən sarılmağını çox xoşlayırdı gülümsəyərək dedi:
- Kitabı sevməyinə sevindim. Gəl oturaq.