pis niyyətim yox idi.
Mikayıl bacısıyla sərt danışa bilmirdi. Həmişə bir az səsinin tonunu qaldıran kimi tez səsini yumşaldırdı. Biraz irəli gəlib, Lusiyə sarıldı:
- Mən səndən üzr istəyirəm, biraz möhkəm danışdım. Bilirəm pis niyyətli deyildin. Sonra bir qədər aralanaraq əlindəki boyunbağını göstərdi- Cenni verdi
Lusi gözlərini geniş açaraq:
- İlahi bu ki çox bahalıdır. Bununla biz bütün borcumuzu ödəyə bilərik
- Hə Lusi ödəyə bilərik. Mikayıl ah çəkərək çölə çıxdı.
Lusi etdiyi hərəkətin düz olmadığını bilirdi. Gərək dünən bu qədər açıq danışmayaydı. Ancaq biraz da sevinirdi. Evin kirası, obyektin kirası və ən önəmlisi onun universitet pulu həll olacaqdı. Mikayıl Tomasın yanına getdi və ona da hər şeyi danışdı. Artıq geri dönüş yox idi. Boyunbağını almışdı. Nə qədər narahat da olsalar ikisinin də içində xəfif sevinc var idi.
....
Ertəsi gün Mikayıl bir dəstə qızıl gül ilə Watsonların evinə yaxınlaşdı. Ancaq çiçəyi necə verəcəyini haqda hec bir fikri yox idi. Qapıdakı mühafizə onu görməməsi üçün kənarda gizləndi. Ətrafa nəzər edərkən yuxarı otaqda pəncərənin önündən birinin keçdiyini gördü. Diqqətlə həmin pəncərənin ətrafina baxdı. Az sonra Cenni həmin pəncərənin pərdəsini çəkdi və əllərini çənəsinə dayayaraq çölə baxmağa başladı. Mikayıl Cenniye zeng vurmağın ən yaxşı zaman olduğunu düşünərək telefona əl atdı. Cenni naməlum nömrədən gələn zəngi açmaq üçün otağın qapısını bağladı. Sonra pencereye teref gelerek zəngi açdı:
- Alo, kimdi?
Mikayıl Cenninin səsini eşidən kimi qəlbinin titrədiyini hiss etdi. Artıq Mikayıl buna alışmışdı. Diqqətini Cennin gözəl çöhrəsinə verib dedi:
- Mənəm Mikayıl, sizə dediyiniz kimi çiçək gətirmişəm. Sizə onu necə təhvil verə bilərəm?
Cenni Mikayılın səsini eşidən kimi qızardı. Pəncərəni bağlayıb yatağın üzərində oturdu. Əlləri titrəyirdi. Özünü toparlayaraq:
- Mən evin arxa qapısından sizi qarşılayacağam. Siz evin arxasına gəlin zəhmət olmasa.
- Yaxşı- dedi Mikayıl
Cenni aynanın qabağına keçdi. Qıvrım, uzun