n saçlarını arxaya atdı və gözəl göründüyünü görüb çölə çıxmağa qərar verdi. İlk öncə Teresanı çağırıb ona 5 dəqiqəlik çölə çıxdığını bildirdi. Cenni arxa qapıdan çölə çıxan kimi Mikayılın xoş, qıyılan gözlərinin ona baxaraq gülümsədiyini gördü. Cenni ona bir ədəd qızıl gül demişdi lakin Mikayıl ona bir dəstə çiçək almışdı. Gülümsəyərək Mikayıla yaxınlaşdı. Mikayıl çiçəkləri Cenniyə uzadaraq:
- Bu gün necəsiniz?- dedi
Cenni o an heç olmadığı kimi xoşbəxt hiss edirdi:
- Çox yaxşıyam, indi daha da çox yaxşı oldum-dedi Cenni. Sonra aşırı xoş reaksiya verdiyini anlayaraq qızardı. Çiçəkləri Mikayıldan aldı:- Mən sizə tək çiçək alın demişdim. Gerek bu qədər zəhmət çəkməyəydiniz.
Mikayıl gülümsəyərək:
- Zəhmət? Sizi belə gülərək görmək mənim özümü sevindirir- dedi və sonradan öz-özünə söylənməyə başladı: - Mikayıl özünə gəl, bu qədər tez və açıq danışma.
Cenninin Mikayılın sözlərindən gözlərinə işıq gəlmişdi. Heyranlıqla onu izləyirdi. O nəcə də yaraşıqlı idi. Gülərkən gözlərinin qıyılması ona xüsusi yaraşıq verirdi:
- Yenə də zəhmət oldu. Hər şey üçün təkrar təşəkkür edirəm.
- Rica edirəm və mən də sizə təşəkkür edirəm- deyərək qaşlarını çatdı.
Cenni gülümsəyərək:
- Mən artıq içəriyə keçim. Siz də burdan uzaqlaşsaniz yaxşı olar. Birazdan Alexander çölə çıxacaq. Sizi görməsin.
- Yaxşı, hələlik - dedi Mikayıl və oradan uzaqlaşdı.
Cenni içəriyə keçdi qaçaraq İanın otağına girdi. Qapını acan kimi Teresadan dərhal ən gözəl güldanı gətirməsini istədi. Teresa qaşlarını çataraq, sual dolu baxışlarla Cenniyə baxdı. Cenni dedi:
- Ah Teresa sən gətir sənə hər şeyi anlatacağam.
Teresa çölə çıxan kimi yataqda oturub gülləri seyr eləməyə başladı. Qoxlayıb ətrini burnuna çəkirdi. Çiçəklərdən Mikayılın qoxusunu axtarırdı. Qızıl gül Cenni üçün çox önəmli çiçək idi. O çox kasıb ailədə dünyaya gəlmişdi. Anası çox mürəkkəb qadın idi. Bəzi qəribə inanclara inanırdı. Ancaq Cenninin ağlında anasının ona dediyi bir şey qalmışdı. Kim ki sənə qızıl gül gətirsə, ömrün sona qədər