Cenni gözlərini açanda kiçik bir otaqda yerə sərilmiş döşəyin üzərində idi. Harada olduğunu, nə baş verdiyini hələ dərk etməyən Cenni bütün bədəninin sızıldadığını hiss edirdi. Ətrafa göz gəzdirdi. Otaqda zəif işıq yanırdı. Hər tərəfdə çalğı alətləri var idi. Cenninin yanına otağı qızdırmaq üçün peçka qoyulmuşdu. O yerində dikəlib belini divara söykədi. Bu vaxt sarışın qısa saçlı, gözəl çöhrəsi olan bir qız içəriyə daxil oldu. O gülümsəyərək dedi:
- İndi necəsiz? Özünüzü yaxşı hiss edirsiz?
Cenni hələ də nə olduğunu anlamırdı. O harada idi? Bu qız kim idi? Onu hardan tanıyırıdı.
- Siz kimsiz? Mən haradayam?- dedi və həmin an Mikayılı xatırlayaraq əlavə etdi: - Mikayıl. O haradadı?
Qız Cenniye yaxınlaşaraq xoş üzlə ona gülümsədi. Gülərkən qıyılan gözləri Cenniye Mikayılı xatırlatdı.
- Mən Mikayılın bacısı Lusiyəm, sizi buraya gətirəndə halınız hal deyildi. Məni də həkim olaraq çağırdı, tibb universitetində oxuduğuma görə bu işlərdən anlayıram. Ancaq sizə bunu edən cəzasız qalmamalıdı - bu sözləri deyərkən Lusinin gülümsəyən üz ifadəsi dəyişildi. O qaşlarını çataraq: - Mikayıl sizə nə olduğunu mənə demədi.
Cenni bu gözəl xanımın Mikayılın bacısı olduğunu eşidəndə istəmsizcə heyecanlandı və gülümsəyərək
- Məmnun oldum Lusi xanım, mən Cenni. Mikayılın tanışıyam- dedi
Lusi Ceninin gülümsəməsinə gülümsəyərək cavab verdi:
- Cenni - gözəl addır- dedi. Mən də məmnun oldum, siz uzanıb istirahet edin. Saat artıq ikini keçib biraz yatın, hələ sağlam deyilsiniz.
Cenni ətrafa göz gəzdirdi. Divarda böyük saat var idi. Həqiqətən də saat ikini keçmiş artıq 02:30 idi. Bidən oğlunu evdə ağlayaraq qoyub çıxıb getdiyini xatırladı. Ayağa qalxmaq istəyərkən qarnından şiddətli ağrı tutdu. Ağrının təsirindən bərk səslə ah çəkdi. Lusi Cenninin əlindən tutaraq onun qorxmuş iri gözlərinə baxdı:
- Cenni xanım nə oldu? Ayağa qalxmayın. Siz uzanıb istirahət etməlisiniz.
Cenni digər əliylə Lusinin ağ göyçək əlini sıxaraq dedi:
- Xahiş edirəm mənə telefon verin, mən Teresaya