z da sıxılaraq:
- Mən də səni sevirəm Mikayıl, qırıq qəlbimlə, parça-parça olmuş ümidlərimlə səni sevirəm. Sənin sevgin məni ayaqda saxladı. Səndən ayrıldıqdan sonra həsrətin mənim qəlbimdə dağ oldu. Mikayıl bütün varlığımla səni sevirəm...
Qarlı, tufanlı gecənin ay işığı altında bir qədər beləcə qaldılar. Qar dənəcikləri durmadan onların sifətinə vurur, şaxtadan əlləri donurdu ancaq bir-birinin isti nəfəsi qəlblərini isindirirdi. Az sonra Mikayıl Cennini özündən ayırarıb iki əli ilə onun nəcim, incə qollarından yapışdı:
- Zamanımızı itirməyək Cenni, İanı da götürüb gedək- dedi
Cenni başı ilə təsdiq edərək evə doğru yollandılar. Mikayıl gözləyərkən Cenn, İan və Teresanı götürmək üçün yuxarıya çıxdı. Mikayıl Tomasa zəng çalıb, cəld Watsonların evinə maşınla gəlməsini istədi. Tomas Vaz 2107 ilə evə çatmağa az qalmış bir qədər aralıda saxladı. Mikayıl Cenni, Teresa və İanla birlikdə gəlib maşına oturdular. Cenni həyatını məhv edib sonra Mikayılla ilk dəfə qarşılaşdığı bu böyük evə son dəfə hissiz bir ifadə ilə baxaraq İanı qollarının arasına möhkəmcə sıxdı. Pıçıltı ilə heç kəsin duymayacağı səslə dedi:
-Əlvida qaranlığım...
Maşın sürətlə evdən uzaqlaşırdı. Artıq geriyə dönüş yox idi.