günlər mənə çox yaxşı davranırdı. O qədər xoşbəxt hiss edirdim ki özümü. Yavaş-yavaş Alexanderi sevməyə çalışırdım. Sonra bir gün evə gəldi. Çox sinirli idi. İri addımlarla mənim olduğum otağa daxil oldu. Heç bir günahım olmadan məni o qədər döydü ki. Az qalsın öləcəkdim. Səbəbini soruşduqda ürəyim belə istəyir, sən mənim malımsan dedi. O gündən sonra hər gün, hər gün məni döyməyə başladı. Nə çölə çıxmağıma icazə verirdi nə də otaqdan çıxmağıma... Bir gün, bir gün məni otağa zəncirlə bağladı- Cenni davamın gətirə bilməyib hönkürtü vuraraq ağladı. Mikayıl Cennini sakitləşdirmək üçün ona sarıldı:
- Şş, keçdi hər biri geridə qaldı, indi mənim yanımda,güvəndəsən. Ağlama Cenni
Cenni heqiqeten de Mikayılın qollarında özünü o vaxt anasının yanında olduğu kimi güvende hiss edirdi. Biraz belə qaldıqdan sonra Mikayıldan ayrıldı, burnunu çəkərək göz yaşlarını köynəyinin qoluna sildi. Sonra Mikayılın aldığı kitabı kiçik çantasına qoyub ayağa qalxdı. Mikayılın onun çiyinlərinə atdığı paltosunu yenidən düzəltdikdən sonra barmaqlarını ağzına apararaq dedi:
- Məni o vəziyyətdə ac saxlayırdı. Evə hər gün gətirdiyi qızların səsini aşağı otaqdan eşidirdim. Su istəyirdim ancaq halsızlıqdan içə də bilmirdim. Xatirəmdə deyil bəlkə də 2 ya da 3 gün məni eləcə saxladı. Bir gün gözlərimi xəstəxanada açdım. Tibb bacısı necə hiss etdiyimi soruşduqdan sonra məni təbrik etdi. Nə üçün təbrik etdiyi əvvəl bilmirdim. Sonradan hamilə olduğumu anladım. O gün İan məni o zülmdən qurtardı. Artıq məni döymürdü. Çünki onun oğlunu dünyaya gətirəcəkdim. İan olduqdan sonra hər şeyin dəyişəcəyini sanırdım. Ancaq elə olmadı, hər şey daha da bərbadlaşdı. Alexander heç vaxt İanı qucağına götürməyib. Ona oğlu kimi baxmayıb. Həm ona həm də mənə hər zaman nifrətlə baxıb. Hər xırda səhvimdə məni, İanı öldürməklə hədələyirdi. Bir gün hansısa bir səhvimə görə atamı öldürmüşdü. Videoya çəkib mənə göstərdi. Düzü atamın ölümü mənə etdiklərinə görə çox da təsir etməməliydi ancaq onu videoda yanaraq görmək içimi o