etməyəcəm..- dedi və bir qədər dayandıqdan sonra:- Cenni mən səni sevirəm
Mikayılın sözünün kəskinliyindən Cenninin bütün bədəni titrədi. O bu an nə deyəcəyini bilmirdi. Mikayıla olan böyük hisslərinin qarşılıqsız olmadığını bildiyi bu gün hansısa bir qüvvə onu geriyə itirdi. Mikayılın əlini havada buraxaraq çantasını götürməyə getdi. Çiynindəki paltonu oturduqları daşın üzərinə qoyaraq çantasını da götürüb iri addımlarla yeriməyə başladı. Mikayıl bir, iki saniyə yerindən tərpənə bilmədi. O elə zənn etmişdi ki Cenni onun hisslərinə müsbət cavab verəcək. Lakin heç nə onun istədiyi kimi getmədi. Mikayıl paltosunu götürərək Cennin axrasınca getdi. Bir qədər yolu belə davam etdilər. Cenni qabağda Mikayıl isə arxada addımlayırdı. Birdən Mikayıl Cenninin qolundan yapışdı. Çox zəhmli, qorxunc sifət alaraq dedi:
- Niyə özünü o zülmət, qaranlıq evə məhkum edərək cəzalandırırsan?. Niyə xoşbəxt olmağı deyil də bədbəxt olmağı seçirsən?
Cenni bu qədər müddətdə Mikayılın sifətini heç vaxt belə qorxunc görməmişdi. O geri çəkilərək əsəbi sifət aldı:
- Mənə də çətindir. Bilirsən mənə çox çətindir. Hər gün balaca bir səhvimdə İana, Teresaya bir şey olacaq deyə qorxu içində yaşayıram. Sonra həyatıma sən girdin və mənim qorxum biraz da artdı. Hər dəfə səninlə burda görüşəndə ətrafdan Alexander çıxıb bizi görəcək deyə içim əsirdi. Bizi birlikdə görər səni öldürər.. Elə bilirsən səni öldürmək onun əlində çətin işdir?. Alexander səni də ailəni də qətl edə bilər. Mən qorxuram, həyatıma anlam qatan insanı, səni itirməkdən qorxuram Mikayıl- Cenni hiddətlə düz Mikayılın gözlərinə baxaraq deyirdi. Sonra biraz sakit tonda: - İndi isə mənə birlikdə gəl, qaçaq deyirsən? Hara qaçacağıq? Elə sanınar ki, Alexanderdən gizlənmək olar? - Cenni başını tərpədərək- yox Mikayıl biz heç yerə qaça bilmərik. Bundan sonra məni görməyə də gəlmə. Artıq hər şey bitsin. Mən qorxu içində yaşamaq istəmirəm- deyərək üzünü çevirdi və qaçaraq ordan uzaqlaşdı.
Mikayılın həmin an sanki nəfəsi kəsiləcəkmiş kimi