qədər üzmə, hələ hər şey bitmiş deyil.
Cenni üzünü yana çevirərək:
- Teresa hər şeyin bitməsini çox istəyirəm. Kaş ki heç Mikayılla bu qədər yaxın olmazdıq.
Teresa ah çəkərək Cenniyə sarıldı:
- Əzizim, unutma ki, qaranlıqdan sonra hər zaman işıq olur..
Teresa aşağıya düşdükdən sonra Cenni qalxıb İanı qucağına aldı. Qoxusunu içinə çəkərək dedi:
- Mənim mələyim, quzum sənə qurban olaram. Səni bu dünyada xoşbəxt etməyi o qədər çox istərdim ki. Kaş sənin atan.. - sözünün davamını gətirə bilmədi sonra ağlına dünən Mikayılın ona verdiyin kitab gəldi. İanı yerine qoyaraq çantasından Teodor Drayzer'in "Cenni Herhardt" kitabını çıxardı. Orta səhifəsindən qurumuş qızıl gül var idi. Cenni qəhər içərisində gülü əlinə aldı. Gözlərini yumub Mikayılı hiss etmək üçün qoxusunu içinə çəkdi. Sonra gülü kənara qoyub kitabi vərəqləməyə başladı. Ən sonuncu səhifəsində onun pəncərə önündə əl ilə çəkilmiş bir şəkli var idi, kənarından kiçik not yazılmışdı (hər zaman ağlımdasan). Şəklin nə vaxt çəkildiyindən xəbərsiz halda onu əlinə götürdü. Göz yaşları içində gülümsəyərək dedi:- Bizim hekayəmiz də bura qədər imiş Mikayıl. Sənə olan sevgimi qəlbimdə sonsuza qədər izdirab içində bəsləyəcəyəm. Xoş, qıyılan gözlərin həmişə xatirəmdə qalacaq. Sonra ağlına Mikayılın yazdığı o qısa mesaj gəldi və düşüncələrə daldı. Görəsən həqiqətən gələcək?.. Beləliklə gecə saat iki oldu. Cenni Mikayılın gəlib gəlmədiyini yoxlamaq üçün pəncərə qarşısına kecdi. Budur o orada dayanmışdı. Ancaq həmişəki kimi gülən üzlə deyildi. Dünən axşam sonuncu dəfə gördüyü qorxunc sifətlə idi. Pərdəni çəkdi və paltarını çıxarıb yerinə girdi. Nə qədər etdisə də gözlərinə yuxu getmədi. Saat dörd radələrində yeniden pəncərədən baxdı. Mikayıl hələ də orada idi. Cenni yerdə əyləşib ağlamağa başladı. Səhər oyananda taxtanın üzərində yuxuya getdiyinə görə beli qurumuşdu. Ayağa çətinliklə qalxıb pərdəni araladı. Çöldə heç kim yox idi. Cenni İanı da götürüb aşağıya düşdü. Süfrə başına Alexanderin yanına keçdi. İan