ə çölə çıxdı. Bəzən içəri gəlib onun üçün yeyəcək bir şeylər qoyurdu lakin Cenni ağzına heç nə atmırdı. Ancaq düşünürdü. Mikayıla xəyanətini düşünürdü. Sonra özünü günahlandırmağı dayandırıb bütün təqsiri həyatını məhv edən Alexanderə atırdı. Cenni yenə Mikayılı arzulayırdı. Onun rahat, hüzur dolu qollarının arasında itib-batmaq istəyirdi. Mikayilin gözəl səsi altında birlikdə ulduzları izləmək istəyirdi. Yoğun barmaqlarının onun yanaqlarında qoyduğu hissi yenidən xatırlamaq istəyirdi. O ölmək istəyirdi ancaq yenə də Mikayılın yanında...
Saat irəlilədikcə Cenni yerindən qalxıb aynanın önünə keçdi. Sanki biraz arıqlamışdı. Göz altında torbalar yaranmışdı. Qayıdıb stulda oturdu. Mikayılın verdiyi kitabı oxumağa başladı. İlk səhifəsini oxuyurdu ki qapı döyüldü. Cenni qapını döyənin Teresa olduğunu zənn edib:
-Məni rahat burax Teresa- dedi
Çöldən tanınmayan bir qız səsi eşidildi:
-Xanımım mən sizə, cənab Watsonun sözünü gətirmişəm.
Cenni ayağa qalxıb qapını açdı. Heyrat dolu baxışlarla qızın üzünə baxaraq:
- Nə sözü?- dedi
- Mənə bildirdi ki sizə çatdırım, bu gün gec gələcək. Siz axşam saat 3 də otaqda olasınız-dedi.
Cenni bu sözləri eşidən kimi rəngi qaçdı, qapını örtüb belini divara söykədi. Əllərini çırpınıb yerindən çıxmaq istəyən ürəyinin üstünə qoydu və sakit səslə dedi: - Yox, yox bu səfər də olmaz. Buna izin verməyəcəyəm, Mikayıla bunu edə bilmərəm. Yox əsla buna izin verməyəcəyəm. Mikayil həmişəki kimi məni çöldə gözləyəcək. Onunla gedəcəyəm. O məni gözləyəcək buna əminəm- deyərək çölə çıxdı və Teresanı səslədi. Cenninin səsini eşidən Teresa cəld yuxarı qalxdı. Cenni, əşyalarını toparlamaqda ona kömək etməsini söylədi. Heç bir şey anlamayan Teresa gözlərini genis açaraq Cenniyə baxırdı. Cenni əlini başına qoyaraq:
- Teresa sən də bütün əşyalarını yığ. Bu gün evine gedeceksen.
Teresa nə olduğunu anlamağa çalışırdı
- Cenni hara gedirsən? Nə olub?
Cenni Teresanın əlindən dartaraq onu otağa saldı:
- Teresa mən Mikayılla qaçacağam. Gecə saat 2 də.