Araya sükut çökmüşdü. Dənizin dalğalarının səsi insanın ruhunu dincəldirdi. Cenninin yumşaq səsi sükutu pozdu:
- Mikayıl, mənim niyə Alexanderə ərə getdiyim sənə maraqlı gəlir düzdü?- Cenni qaşlarını çataraq dedi
- Hə Cenni, danışmaq istəsən dinləyərəm- dedi Mikayıl.
Cenni Mikayılın ona verdiyi kitabı əlində oynadaraq söhbətə başladı:
- Anam dünyasını dəyişəndə mən uşaq idim, 14 yaşım olardı. Ağır xəstəlikdən əzab çəkirdi. Mənə son sözləri "atan nə qədər əsəbi insan olsa da səni sevir, onu çox sev" olmuşdu. Atam hər gün evə içib gəldiyinə görə həyətdəki uşaqlar da mənimlə oynamaq istəmirdi. Anam üçün çox darıxırdım, yeri o qədər görünürdü ki.. Hər gecə yerime girəndə ağlayır, onun yanına getmək üçün dua edirdim. Nə qədər anamın dediyi kimi atamı sevməyə çalışsam da alınmırdı. Hər gecə evə gəlib bir bəhanə tapıb məni döyürdü. Beləcə 3 il keçdi. Anamın yoxluğunu qəlbimdə hər an, hər saniyə hiss edirdim, indi ki kimi ancaq bu cür yaşama da öyrəşməyə çalışırdım. Atam son zamanlar qumara aludə olmuşdu. Hər gün bir şey uduzurdu. Evdə satmadığı əşya qalmamışdı. Ən sonda məni satdı- Cenni göz yaşlarını saxlamaq üçün gözlərini yumdu. Sonra sözünə davam etdi- Alexanderə satdı məni. Guya o vaxt Alexander mərhəmətli olduğundan məni belə qəbul etmədi, arvadı etmək istədi. Atam həmişə deyərdi mənə "Alexander mərhəmətlidir, səni qadını edəcək. Varlı ailəyə gedəcəksən". Əslində o vaxt məndən 28 yaş böyük olmasına baxmayaraq Alexanderə bir az da olsa ərə getmək istəyirdim. Həm bu səfil həyatdan, atamdan canım qurtulacaqdı, həm də məni satın almadığını görə ona rəğbət hissi ilə baxırdım. Elə bilirdim yaxşı insandı- dərindən ah çəkərək dedi..
Cenni üşüdüyü üçün əllərini özünə sarıdı. Mikayıl yun paltosunu çıxarıb Cenninin çiyinlərinə atdı sonra əlini tutub gözlərinin içinə baxaraq:
- Danış Cenni, rahatlamaq üçün danış- dedi
Cenni Mikayılın paltosunu çiynində rahatlayıb:
- Çox sağ ol- dedi sonra yarım qalmış hekayəsini danışmağa başladı:
- Alexaderlə toyumuz oldu, ilk