narahat olma hər şey yolundadır. Sən uşaq üçün yemək götür. Özün də bir şeylər ye, bir az cəld ol, çıxıb getməliyik.
Cenni heç nəyin yolunda olmadığını anlayacaq qədər böyümüşdü. Gözlərinin yaşını zorla saxlayıb İanın yeməyini hazırladı. Əşyalarını yığarkən Mikayılın ona verdiyi kitabin içindəki qızıl gül yerə düşərək Cenninin ayaqları altında qaldı. O cəld çiçəyi yerdən alıb öz özünə söylədi: - Nəsə bir şey olacaq. Yolunda getməyən bir şey. Bu düşüncələrdən onu Mikayılın otağa girməsi ayıltdı:
- Cenni, hazırsan?- deyərək telefonunu stolun üstündən götürdü.
- Hə Mikayıl hazıram- dedi Cenni. Sonra Mikayılla birlikdə çölə çıxdılar. Maşında əyləşən kimi Tomas maşını işə saldı. Yol boyu Cenni bir yandan İanı yedizdirir bir yandan göz yaşlarını tuta bilməyib ağlayırdı. Mikayıl təsəlli olsun deyə arxaya çevrilib Cenninin əlini sıxdı, ciddi sifət alaraq:
- Qorxacaq bir şey yoxdu Cenni, ağlama. Sizi heç kəs məndən ala bilməz
Cenninin içini biraz da vahimə bürüdü. O bilirdi ki, onu Mikayıldan kimsə ala bilməz ancaq onu öldürsələr Cennini ala bilərlər. Ona görə də Mikayılın təsəllisi heç bir fayda vermirdi. İndi Cenninin daxilində peşmanlıq hissi cövlan edirdi. O Alexanderi, onun etdiklərini yadina salaraq göz yaslarini tuta bilmirdi. Mikayıl görməsin dəyə sildiyi göz yaşları durmadan axırdı. O özünü qınayırdı. Onun xoşbəxtliyi ucbatından Mikayıl və ailəsi canından ola bilərdi. İndi o, zamanın geri dönməsini, nə qədər əzab çəksə də Alxeanderə tabe olmaq istəyirdi. Tomas durmadan avtomobili sürür ve maşınları şütüyərək keçirdi. Tomasın ağlında sadəcə bir düşüncə var idi. Evə getmək olmazdı. Tomas yol, iz düşünmədən maşını olduqca uzağa aparırdı.
Onların fikirləşdiyi kimi də oldu. Alexander və adamları Mikayıldan şüphə duyduğuna görə ilk onların obyektlərini basdılar. Heç bir iz tapa bilməyib Alexanderə zəng çaldılar. Onun işareti ilə obyekti yandıraraq külə döndərdilər. Dayanmadan maşını sürən Tomas arxadan qara cipin onlara tərəf gəldiyini zənn edib, Cennini