ağlamağa başladı. Aynanın önündəki ətiri əlinə alıb aynaya çırparaq şüşəni çilik çilik etdi. Yerdə əyləşib hönkürtü vuraraq ağladı. Bu vaxt balaca şüşə parçasından öz gözlərini gördü. Əlini şüşə qırıntılarına vurub itələyərək:
- Cəhənnəm ol Cenni, səni görmək istəmirəm. Sənə nifrət edirəm. Sən olmasa idin, Mikayıl sağ olacaqdı. İyrənirəm səndən, iyrənirəm- deyirdi.
Səsə yuxarı çıxan Teresa Cenninin əllərini qanlar içində görəndə gözlərini geniş açaraq:
- Cenni, sən nə edirsənn??- deyib qaçaraq ona yaxınlaşdı.
Cenni durmadan eyni sözləri təkrar edirdi." Sənə nifrət edirəm" Teresa ona sarılaraq:
- İnan mənə əzizim, bu günlər geridə qalacaq, qalx ayağa əllərini saraq. Özünü nə vəziyyətə qoymusan sən- dedi...
3 ay da belə bitdi. Cenninin bəzən tutmaları tutur, ürəyi ağrayır, nəfəs alması çətinləşirdi. Yavaş- yavaş bu hallar azalmağa başlayırdı. Cenni xəstəxanada olduğu müddətdə Alexander yeni villa almış evi başqa birinə satmışdı. Yeni ev bir yandan Cenniyə yaxşı təsir etmişdi. Doktorun məsləhətilə Cenni ilə Teresa çölə çıxırdılar. Alexander öz iş otağında oturub fikrə dalmışdı. O, bu müddətdə tamamən Cennidən uzaq gəzirdi. Uşağın doğulacağı günü iplə çəkirdi. Əgər uşaq Mikayıldan idisə onu həmin an oradaca öldürəcəkdi. Bu düşüncələrlə qapı döyüldü. Teresa otağa daxil olaraq:
- Cənab Alexander, bu gün Cenni ilə çölə çıxma günüdür. İcazə versəniz biz birlikdə gedərdik.
Alexander qaşını qaldıraraq:
- Çıxın, 2 saata evdə olun- dedi
- Yaxşı- deyib Teresa otaqdan çölə çıxdı.
Artıq havalar isinməyə başlayırdı. Cenni uzun don geyinib, saçlarını yuxarda topladı. Birlikdə çölə çıxdılar.O gülümsəyərək Teresaya baxırdı:
- Bu gün hava çox gözəldir, mənim istədiyin yerə gedək?- dedi
Teresa Cenninin bu halından sevinib gözlərinin lap içi gülərək, onun yavas- yavaş yaxşılığa doğru düzəldiyini düşündü:
- Gedək Cenni, haraya istəyirsən gedək.
Cenni Mikayıl ilə həmişə getdikləri yerə, dəniz kənarına getməyi istədi. Ancaq buranın Mikayıl ilə hər zaman getdiyi yer