r olduğunu ona bilindirmədi. Oraya çatmağa az qalmış Cenni dedi:
- Teresa, siz İanla burda qalın. Mən biraz burda yalqız gəzmək istəyirəm.
Teresa bir az narahat olsa da:
- Yaxşı- dedi
Cenni gəlib düz Mikayıl ilə oturduqları yerdə oturdu. İlk dəfə Mikayılın üşüdüyü üçün ona verdiyi paltosunu xatırladı. Üzünə xəfif gülümsəmə qondu. Gözlərini yumaraq o anları xatırlamağa çalışırdı. Sonra ayağa qalxıb dənizin dalğalarına bir qədər baxdı. Gözlərini yumdu və Mikayılın surəti gözlərinin önündə təzahür etdi " sevdiyim, səninlə olan anılarımın silinməməsi üçün buraya gəlmişəm. Əlinin toxunduğu yerlərə toxunuram. Səni hiss etmək istəyirəm Mikayıl. Yadındadır? Mənə ilk dəfə burda məni sevdiyini söyləmişdin. Mən də səni tərsləmişdim. Ah Mikayıl, qəlbimdə yaratdığın böyük acını bilmirsən. Buna əmin ol ki ruhum hər zaman sənin ruhunla birlikdə olacaq, üzün, qıyılan mavi gözlərin hər zaman xatirəmdə olacaq, mən cismən buradayam ruhum səninlə o evdə yanıb kül olub Mikayıl... Bəlkə də indi sənin ruhun buradadır, düz yanımda. Mənə toxunursan ancaq səni hiss etmirəm. Bu dəqiqə səni görmək üçün nələr edərdim mən... Bilirsən?, hər hecə yatanda yuxumda səni görəcəyəm deyib yatıram ancaq nədənsə səni görə bilmirəm. Mənə acıqlısan?. Niyə yuxularıma gəlmirsən? Bəzən mən də sənə qəzəblənirəm məni atıb getdiyinə görə, ancaq çox vaxt özümü qınayıram..". Cenni yenidən qayıdıb daşın üstündə əyləşərək: "Sənə bir şey də deməliyəm... Mən hamiləyəm Mikayıl, indi bir arzum var. Bu körpə səndən olsun, bəlkə o vaxt qaranlıq gecəm biraz da olsa işıqlanar... Artıq getməliyəm, vaxtdır. Səni sevirəm Mikayıl. Cənnətdə görüşəcəyik.." - dedi və ayağa qalxıb göz yaşlarını silərək Teresanın yanına gəldi. Koleskaya doğru əyilib oğlunu öpdü və qulağına pıçıltı ilə:
- Sənin atan Mikayıldı oğlum, heç zaman o murdara ata deməyinə izin verməyəcəyəm. Atanın o olduğunu bilməkdənsə öldüyünü bilməyin daha yaxşıdı. Sonra bir qədər gəzib, hava aldıqdan sonra evə qayıtdılar...
....
Cenni həkimə gedərək artıq