ayırdı. Tomas Lusini görən zaman əyləşdiyi yerdən qalxıb Lusinin yanına gəldi. Aci bir gülümsəmə ilə:
- Necəsən Lusi?- dedi
Lusi çiyinlərini çəkərək:
- Tomi, necə ola bilərəm ki? Mikayıl üçün çox darıxıram, neçə gündür yuxuda onu görürəm. Bir ay mənə bir il kimi gəlir. Onun üçün çox darıxıram- deyib Tomasa sarılaraq ağlamağa başladı. Tomasın yuxusuzluqdan qızarmış gözləri yaşla doldu. Onun uzun saqqalı Lusinin saçlarına qarışdı. Lusiyə sarılaraq:
- Mən də darıxıram Lusi. Çox darıxıram. Mənə dediyi əmanəti..
Lusi onun sözünü ağzında qoyub Tomasdan ayrıldı:
- Tomas o qadının adını ağzına alma. Hamısı onun başının altından çıxdı. Mikayılı o öldürdü. Ona nifrət edirəm. Kaş o gün, ona baxmağa gəldiyim gün, onu öldürüb cəhənnəmə vasil edərdim.
Tomas Cenninin nə qədər məsum olduğunu bilirdi. Bunu Lusiye neçə dəfə isbat etməyə çalışsa da o, qəbul etmək istəmirdi. Az sonra qapı döyüldü. İçəriyə yaşlı bir kişi daxil oldu. Tomas onu görcək üzündə güllər açdı:
- Sebastian əmi, siz niyə zəhmət çəkib bura gəlmişsiniz?- deyib onu Lusiyə tanıtdı: - Lusi, Sebastian əmi mənim yaxınımdı. Lusi yalandan da olsa gülüb:
- Məmnun oldum, mən sizi o zaman yalnız buraxım- deyib çölə çıxdı.
Sebastian, Tomas xəstəxandan çıxıb qaçdığı gün onu Mikayılın həmişə gəldiyi dağın kənarında görmüşdü. O vaxt Tomasla danışıb onun dərdini dinləmiş, təsəlli və nəsihət vermişdi. O gün Tomasın həyatı dəyişdi. Fərqinə vardı ki, Mikayıl ailəsini ona əmanət edib. Özünü öldürmək fikrinden daşınıb Hannahgilin dərdinə şərik çıxmaq üçün geri dönmüşdü. İndi hələ də Sebastian Tomasla danışır, bir növ təmənnasız psixoloqu olmuşdu. Sebastian cavanlığında az da olsa psixoloq işləmiş, sonralar ailənisi bir qəzada itirdiyinə görə işini tərk etmişdi..
Tomasla Sebastian oturub söhbətə başladılar. Sebastian:
- Bu gün necə hiss edirsən?- dedi
- Qarışığam Sebastian əmi, Mikayılın ailəsinə sahib çıxdım ancaq onun dediyi əmanətə...- Tomas yenə saqqali ilə oynayaraq:- Cennini o evdə tapa bilmədim. Ev başqasına