n cavab vermə, sakit otur və dinmə.
- Yox ana, belə edə bilmərəm, onda sənə bağıracaqlar. Axı buna ürəyim dözməz- deyib anasının yanağından öpdü.
Cenni bu dəfə göz yaşlarını axıdaraq:
- Sənin ürəyini yeyərəm mən- deyib İana sığal çəkdi
İan Cenninin göz yaşlarını silib:
- Mənə söz ver ana, ağlamayacaqsan. Mən də qoy rahat dərsə gedim- dedi
- Hə İan, rahat dərsinə gedə bilərsən. Söz verirəm artıq ağlamayacağam- dedi və sonra İanı yola salib süfrəyə tərəf gəldi. Alexanderin çörəyin üstünə mürəbbə yaxıb Kitiyə verdiyini gördükdə, Mikayılla olan o gün gözlərinin önündə təzahür etdi. Acı gülümsəmə ilə Mikayılın sözlərini söylədi "mürəbbə sevmədiyimi də demişdim axı sənə". Bu vaxt
Kitinin incə səsi eşidildi:
- Axı mən mürəbbə sevmirəm.
- Yaxşı, onda ürəyin nə istəyir onu da ye- dedi Alexander. Alexander artıq qocalırdı. Əvvəlki kimi güclü deyildi. Gülərkən ağzının ətrafında çoxlu qırışlar yaranırdı. Cenni ikrah hissi ilə ona baxıb Kitiyə yaxınlaşdı:
- Kiti yeməyini yedinsə yuxarı çıx dərs oxumalısan- dedi.
Kiti ayağa qalxıb qıyılmış gözləri ilə gülərək:
-Urra, yaxşı ana- deyib qaçaraq pilləkənlə yuxarıya qalxdı. Cenni Kitinin arxasıyca getmək istəyirdi ki Alexander qolundan tutdu. Həmin an Cenninin içi qorxudan əsdi. Üzünü Alexanderə çevirəndə onun sarı dişləri ilə gülüşünü gördü. Nifrətlə ona baxaraq:
- Nə ? Kitinin yanına getməliyəm- dedi
Alexander əli ilə Cenninin üzünə yavaşca toxunub:
- Bu gün gözümə çox gözəl görünürsən- dedi.
Cenni iyrənərək əlini ondan ayırıb arxaya doğru bir addım atdı:
- Mənə yaxın gəlməyin. Mənə nifrət edin, vurun, öldürün ancaq belə sözləri mənə deməyin!.- deyib qaçaraq yuxarıya doğru çıxdı. Alexander gözlərini yumub qəzəbdən bir iki saniyə eləcə oturdu. Sonra ayağa qalxaraq iş otağına keçdi. Cenni yuxarı çıxan kimi qapını kilitlənyib Kitinin yanında, yatağın üzərində oturdu. Əsəbdən göz yaşlarını saxlaya bilməyən Cenni ayağa qalxıb pəncərənin önünə keçdi. Kiti də Cenninin yanına gəlib onun ayağına sarılaraq:
- Ana, nə