ı gətirdi:
-My heart can't take this damage
And the way I feel, can't stand it - Tomas gülərək oxuyurdu. Sonra maşını kənarda saxlayıb çölə çıxdı. Lusi də qapını açıb Tomasın yanına gəldi. Arxadan onun kürəyinə sarılaraq:
- Tomi, bilirsən ki mənim qəlbim parça- parçadı. Onu düşünmədiyim bir gün, bir saniyə yoxdu. Ancaq belə də davam etmək olmaz. Axı biz belə etsək onda anamız nə etsin. O bizə baxaraq dinclik tapır- deyib göz yaşlarını sildi.
Tomas üzünü Lusiyə çevirib ona sarılaraq:
- Hə Lusi, düz deyirsən. Biz Mikayılı heç vaxt unutmayacağıq. Hər zaman qəlbimizdə olacaq. İndi Hannah xalaya görə, gələcəyimiz üçün möhkəm durmalıyıq. Bu vaxt Tomas elə zənn etdi ki biri onları izləyir. Lusidən ayrılaraq:
- Lus, gəl gedək- dedi və ətrafa bir daha baxaraq oradan uzaqlaşdı.
Tomas Lusini işə yola saldıqdan sonra Mikayılın yanaraq öldüyü yerə gəldi. Avtomobildən düşərək izi-tozu qalmayan kül evin yanına gəldi:
- Hə Miko, mən yenə də burdayam. Hər il gəldiyim kimi yenə də gəlmişəm. Düzü bu il biraz tez gəldim. Nə edim, sənin üçün çox darıxmışam qardaşım. Həyat nə qəribədir elə deyil? Səndən sonra Sebastian əmi olmasa idi mən də özümü öldürmüşdüm. Onun sayəsində həyata az da olsa tutunmağı öyrəndim. Həmişə mənə " Tomi zəif olma, tez yerə yıxılırsan deyirdin" görürsən məni Miko? İstədiklərini edirəm. Ehh.. həyat nə qəribədir..
Elə bu an arxadan bir tanış səs gəldi.
- Deməli mənim ölümüm səni belə güclü edəcəkmiş. Bunu bilsəm çoxdan ölərdim.
Tomas üzünü çevirəndə qarşısında dəri gödəkcə geymiş, enli kürəkli Mikayılı gördü. Gözlərini geniş açaraq ovxalayıb təkrar baxdı və yenə Mikayılı gördü:
- Sə..n , sən..- kəkələyərək Mikayıla