qucağına aldı.
Alexander gözlərini geniş açıb Cenninin üstünə gələrək onu divara itələdi:
- Cenniii, Cenniii sən çox olursan!. O uşaq təkcə sənin deyil, mənim də qızımdı- qırışlı sifəti biraz da qırışmış halda tüpürcək saçaraq danışırdı.
Cenni Alexanderin gözlərinin içinə baxaraq:
- Nə oldu? Uşağının olması indi ağlına gəldi?. İan da sənin oğlun idi. Onu niyə heç əzizləmədin?. Sənə inanmıram! Bir daha uşaqlarıma toxunma. Çirkli əllərin..
Alexander Cenninin sözünü ağzında saxlayaraq ağzının üstündən şillə ilişdirdi:
- Bilirsən Cenni! çox yaxşı bilirsən ki, səni uşaqlarından ayıraram. Bunu edərəm bilirsən. Düzgün danış. Sənə indi toxunmuram, xəstəxandan yeni çıxmısan. Sənə acıdığıma ya da sevdiyimə görə deyil, ölməyini istəmədiyimə görədir. Tamam sağaldıqdan sonra sənin başına itin oyununu açacağam- deyib qəzəblə otağı tərk etdi.
Cenni dərindən nəfəs alaraq:
-Murdar, alçaq, əclaf insan. Sənə insan deməyə də dilim gəlmir- deyib yataqda oturdu. Stressdən, əsəbdən öz sütü gəlmədiyinə görə hazırlanmış yeməyi Kitiyə verməyə başladı...
Cenni axşama yaxın stolda əyləşib zəif işıq altında "Teoder Drayzer'in Cenni Herhardt kitabını" oxuyurdu. Kitabdakı bir söz Cennini çox düşündürdü." Nə üçün ölüm qəfildən soxulur və həyatda ən işıqlı, ən sevincli görünən şeyi param- parça edir?" - karandaş götürüb sözün altından xətt çəkdi. Sonra düşünməyə başladı. Nə üçün?. Nə üçün Mikayıl ilə olan xəyallarını araya soxulan ölüm ayırdı?- bu düşüncələrlə Teresa içəriyə daxili oldu:
- Cenni nə edirsən? Yenə eyni kitabı oxuyursan?. Artıq neçənci dəfədir bu kitabı yenidən başlayırsan?- deyib gülümsədi.
Cenni başını qaldırıb Teresaya baxdı:
- Sayını itirmişəm Teresa- deyib dodaqlarını yana əyərək gözlərini aşağıya endirdi. Sonra yenidən ona baxaraq:
-Teresa kitabda bilirsən nə yazılıb? - deyərək kitabı əlinə alıb, xətlədiyi cümlələri oxumağa başladı."Həyatımızda baş verən xarici və daxili dəyişikliyin əhəmiyyəti bəzən bizə dərhal aydın olmur. Biz sarsılırıq, qorxuruq. Sonra