səhərlər də işləyib , döyüş öyrənərsən. Necə fikirdir? -gülümsəyərək dedi.
Mikayil gözlərini qıyıb:
- Siz mənə niyə bu qədər yardım etmək istəyirsiniz?- dedi
Jack ayağa qaxıb pəncərənin önünə keçərək təlimdə olan cavanlara baxıb dedi:
- Lion, sənə baxdıqda sənin gələcəyini görə bilirəm. Bu yolla irəliləyə bilərsən. Həm sən qabağa getdikcə mənim də adım səslənəcək. Elə deyil?. Bir tərəfdən özümü düşünürəm- deyərək güldü.
Mikayıl da xəfif gülümsəyərək:
- Yaxşı, mən razıyam- deyərək ayağa qalxıb əlini Jacka uzatdı. Jack gülərək onun əlini sıxdı:
- Məmnun oldum Lion- dedi
- Mən də- deyib gözlərini qıyaraq güldü.
Mikayıl çölə çıxarkən ona Jackin dediyi otağı göstərdilər. Otağa girib biraz yerdə əyləşdikdən sonra gözlərini yumub kim olduğunu düşünməyə başladı. Heç bir qırıntı xatırlamayan Mikayıl qəzəbdən başını divara çırparaq:- Kimsən sən? Sən kimsən?- deyirdi....
....
Mikayıl üzünü Tomasa çevirib dedi:
- Tomi, maşında bəlkə su olar. Dilim qurudu danışmaqdan- deyib gülümsədi.
Tomas arxa oturacaqdan yeni aldığı su və yeməyi götürüb Mikayıla uzadaraq:
- Al Miko, ye, iç nuş olsun- dedi sonra maşının pəncərəsini açaraq:- Sonra nə oldu? - həyəcanla dedi
- Mikayıl su içdikdən sonra söhbətinə başladı:
- Sonra Tomi, bir ildən çox onun yanında qaldım. Demək olar 2 ilə yaxın vaxt keçdi. Bəzi döyüşlərə qatılıb pul da qazanmışdım. Vucdan sahibi, təmiz adam idi. Məni də çox sevirdi. Hərdən gedib Frank əmigilə də dəyirdim. Əlimdə olan pulun bir qismini onlara verirdim. Hər dəfə mənim üzümün bir yerinin şişmiş olduğunu görəndə Frankın da Ceynin də vəziyyətinin pis olduğunu hiss edirdim. Ona görə artıq gətməməyə başladım. Ya da çox nadir hallarda gederdim- deyib sudan qurtulmadı.
Tomas diqqətlə Mikayıla qulaq asırdı:
- Hə sonra?
Mikayıl su qutusunun ağzını bağlayaraq dedi:
-Bir gün Ceyn, Frank əminin pis xəstə olduğunu, əməliyyat olunmasa ölmə riskinin çox olduğunu dedi. Bilirsən Tomi?, Mən Frank əmini atam kimi çox sevirdim. Onun ölməsinə ürəyim razı