- Lionn, məni incitməyəcəksən. Nə olar bizimlə burda beləcə yaşa. Hər zaman birlikdə olaq- gülümsəyərək dedi
Mikayıl bu dəfə daha sərt şəkildə əlini ondan ayırıb:
- Sənin üçün hər şey bu qədər rahatdır? Səni bilmirəm ancaq mənim üçün birinin keçmişini unutması heç də sadə bir şey deyil... Xahiş edirəm çölə çıx və məni yalnız burax- deyib pəncərənin önünə keçdi.
Ceyn pərişan halda ağlayaraq çölə çıxdı. Mikayıl, onun üçün 4 ay ərzində çoxlu yaxşılıq edən bu qıza sərt danışdığını düşündüyündən özünə çox qəzəbləndi. Qapını çırparaq çöldə yeri belləyən Frankın yanına gəlib, qaşlarını düyünləyib::
- Frank əmi, sizə bu qədər əziyyət verdim kifayətdir. Artıq getmək vaxtım çatıb. Bilirəm, deyəcəksiniz ki, səni görərlər öldürərlər. Olsun Frank əmi, belə özünü tanımadan yaşamaqdansa ölmək daha yaxşıdır- deyib pəncərədən onları izləyən Ceynə baxdı.
Frank əlindəki dəmir beli torpağa basıb, dərindən nəfəs aldı. Sonra üzünü Mikayıla tutub:
- Lion, mənim cavabımı da yaxşı bilirsən. Məncə, məni bir qədər tanıyırsan da artıq və bilirsən ki, səni getməyə qoymayacağam- deyib əyilərək yerdə əyləşdi.
Bu vaxt Ceyn də atasının yanına gəlib:
- Hə ata, düz deyirsən. Lionu getməyə qoymamalıyıq. O təhlükədə ola bilər. Ancaq hələ də getməyi, bizdən uzaq olmağı ağlına qoyubsa bu ərazidə balaca daxma düzəldib orada yaşaya bilər. Hə ata? Necə fikirdir?- deyib Mikayılın gözlərinin içinə baxdı.
Frank ürəkdən gülərək:
- Görürsən Lion, sənin bizimlə qalmağını tək mən yox, Ceyn də istəyir. Məncə çox gözəl fikirdi. Yəqin bu qədər sözdən sonra hələ də getməyi düşünmürsən. Həm oğlum, mən düşünürəm ki, 1 ilini burada tamamlayasan. Bəlkə o vaxta qədər ağlına keçmişinlə bağlı nə isə gəldi.
Mikayıl Ceynə, sonra da Franka baxıb başı ilə təsdiqlədi:
- Yaxşı, sizin bu sözlərindən sonra bir şey deyib tərbiyəsizlik etmək istəmərəm. Burada özümə balaca otaqlı daxma hazırlayıb orada yaşayaram. Yaxşı fikirdi məncə də- deyib baxışlarını Frankdan çəkdi.
Frank ayağa qalxıb beli əlinə alaraq:
- Hər şey