ağlama Cenni, ürəyim sənin göz yaşlarına dözmür. Hər şeyi sənə danışacağam ancaq indi yox. İndi sadəcə səni istəyirəm. Sadəcə səssiz səmirsiz bir- birimizə sarılmağımızı istəyirəm. Səni çox sevirəm Cenni. Səni həmişə sevmişəm Cenni- deyib ona təkrar sarıldı.
Cenni də dayanmadan ağlayırdı. Mikayılı qucaqlayaraq:
- Mənim yaşadıqlarımı unutduracaq səbəblər de mənə Mikayıl, göz yaşlarımın qurumağının, zəifləmiş ürəyimin səbəbini de mənə, məni niyə yalnız buraxdın? Nə oldu?... De, xahiş edirəm de. Mənə niyə əzab verdin Mikayıl?- deyərək yumruğu ilə Mikayılın kürəyini vururdu.
Mikayıl Cennidən ayrılmadan:
- Heç nə düşünmə, mən buradayam. Sənə söz verirəm sizin hec birinizi buraxmayacağam. Bundan sonra heç vaxt..- deyərək Cennini öpdü.
Cenni yenidən Mikayılın mavi qıyılan gözlərinə, uzun qaşlarına, üzünün çapıqlarına, yaralarına toxunaraq:
- Sənə nə oldu? Bir kəlimə nəsə de mənə- ağlamaqdan içi əsən Cenni deyirdi.
Mikayil Cenninin əlini tutub:
- Gözümün işığı, bircə bunu bil ki, mən əsla səni sevməkdən vaz keçməmisəm və səni heç vaxt aldatmamışam. Nə qəlbimdə nə beynimdə..
Cenni Mikayılın əlini öpüb:
- Bəs bizi ayıran nə oldu sevdiyim?- deyirdi
Mikayıl qaşlarını düyünləyərək:
- 5 il ərzində heç nəyi xatırlamamışam Cenni- dedi
Cenni heyrətlər içərisində Mikayila baxaraq:
- Mikayıl, sən nə danışırsan? - deyərək başını onun sinəsinə qoydu. O an gözləri onun boynundaki kəsik izlərinə sataşdı. Başını qaldırıb Mikayılın köynəyini bir az araladı. Kürəyindəki yara izləri onu heyrətə gətirmişdi:
-İlahi, Mikayıl.
Mikayıl Cenninin əlindən tutub:
- Qorxma həyatım. Bu yaralar məni ağrıtmır. 5 il ərzində səni xatırlamamaq məni daha çox incidir və öldürür. Buna görə özünə həmişə nifrət edəcəyəm.
Cenni əlini Mikayilin ağzına tutaraq:
- Demə belə, əsla demə.. Sən bunu bilməsən də mən sənin hər zaman qəlbinin dərinliklərində olmuşam. Buna əminəm.. Çünki sən mənim hər anımda yanımda