Mikayıla doğru gələrkən qəlbinin sancdığını hiss etdi. Ona yaxınlaşaraq:
- Mən sizə təşəkkür etmək istəyirəm. Oğlumu mənə gətirmisiniz- deyib onun üzünə baxmaq istədi lakin görə biləmdi. Mikayıl sadəcə başını tərpədib çıxıb getmək istəsə də böyük bir qüvvə onu geriyə itirdi. Cenni dedi:
- Sizi evə dəvət etmək istəyərdim lakin bəzi səbəblərdən bunu edə bilmirəm. Təkrar çox sağ olun - dedi və sanki Mikayılın qoxusunu hiss edərək pıçıltı ilə " Mikayıl" deyib göz yaşlarını axıtdı. Cəld gözlərini silib əlini Mikayılın güclü qollarına toxunduraraq onu döndərməyə çalışdı. Mikayıl istəmsizcə üzünü çevirib başını aşağı saldı. Cenni dodağını dişləyib, qaşlarını düyünləyərək onun qapşonunu qaldırdı. Mikayıl üzünü Cenninin göyçək, saflığını heç itirməyən, məsum çöhrəsinə çevirdi. Cenninin sanki o an dünyası başına yıxıldı, gözləri qaraldı və Mikayılın qollarına düşdü. Kənardan olanları seyr eden Teresa qaçaraq Cenniye doğru gəldi. Sonra üzünü Mikayıla tutub:
- İlahi, bu necə ola bilər?- deyərək təkrar Cenniyə baxdı... Onu içəriyə aparmalıyıq.
Mikayıl Cennini qucağına alaraq gizlincə arxa qapıdan keçib onu yuxarı otağa apardı. Nələr olduğunu anlamayan İan, Teresaya baxaraq:
- Teresa bacı, nə olub. Mənə də anlat. Anama nə oldu?- deyirdi
Teresa əli ilə İana sığal çəkərək:
- Həsrət bitti İan, atan geri döndü. Gəl yuxarıya çıxaq - deyərək İanın əlini tutaraq içəriyə keçdilər. Şok olmuş İan içəri girən zaman ağlayaraq Mikayıla sarıldı:
- Ataa, sən mənim atamsan? Sən Mikayılsan?... Bunu məndən niyə gizlətdin?
Mikayılın gözləri doldu. İanı qucağına alaraq ona möhkəmcə sarıldı:
- Hə İan, mənəm, sənin atan.. Gizlətmədim İan. Mən də bilmirdim, bilmirdim oğlum- deyib göz yaşlarını sildi. Hər şey anidən olduğuna görə ortalıq qarışmışdı. Teresa Cenninin başının üstündə dayanıb onun oyanmasını gözləyirdi. Kiti də kənardan qalıb nələr baş verdiyini anlamağa çalışırdı. Mikayıl İanı yerə qoyan kimi İan qaçaraq Kitinin kiçik əlindən yapışdı:
- Gəl Kiti, atamızın gəldi. Biz həmişə