Bu vaxt Teresa uşaqlarla birgə içəri keçdi. İan və Kiti qaçaraq anasının yanında yatağın üzərində əyləşdilər. Kiti əlini atasının saqqalı üzünə toxundurub:
-Atacan, nə yaxşı ki, gəldin. Sevinirik, çünki həm sən bizimləsən həm də anamız artıq əzab çəkməyəcək- deyib İana baxdı. İan da bacısının sözlərini təsdiqlədi. Mikayıl Kitinin balaca əllərini öpərək:
- Qoymayacağam ki siz burda qalasınız. Bundan sonra mən haradayamsa siz də orada olacaqsınız- dedi və üzünü İana çevirdi:
- Hə balaca kişi? Sən də mənim fikrimlə razısan ?- gülümsəyərək dedi. İan anasına sonra Mikayıla baxıb:
- Mən bu fikrlə dünəndən razıyam ata- dişlərini ağardaraq dedi.
Cenni qaşını sərt şəkildə yuxarı qaldırıb:
- Yox Mikayıl, bu dəfə olmayacaq. Bu dəfə mən izin verməyəcəyəm... Sənə yenə bir şey olarsa- Mikayıl Cenninin sözünü ağzında saxladı:
- İllər keçib Cenni, mən dəyişmişəm. Yaşadığım həyat məni müsbət cəhətləri ilə dəyişdirib. Tək dəyişməyən bir şey var, o da sizə olan sevgim.. Sizi Alexanderlə eyni evdə buraxmayacağam- deyib İana sonra Kitiyə baxaraq ayağa qalxdı:- Uşaqlar, mənimlə biraz kənara gəlin, atanız sizinlə biraz söhbət etmək istəyir- deyib otağın küncünə keçdi.
Uşaqlar Mikayıla yaxınlaşdı. İan geriyə dönüb anasına baxdı sonra yenidən üzünü Mikayıla tutaraq:
- Buyur atacan- deyib gülümsədi
Mikayıl biraz ciddi sifət alıb pıçıltı ilə dedi:
-Bilirəm ki burada qalmaq istəmirsiniz- deyərək sual dolu baxışlarla onlara baxdı.
Kiti atasına sarılaraq eynilə onun kimi pıçıltı ilə:
- Ata, əlbəttəki, səni istyirik. Bizi al apar bu pis evdən- dedi
İan da başı ilə təsdiqləyərək:
- Hə ata, ananın belə danışmağına baxma. O səni bilirsən nə qədər çox sevir və səninlə gəlməyi nə qədər çox istəyir? - dedi
Mikayıl gülümsəyərək:
- Bilirəm oğlum. Siz mənə deyin bu aralar evdə nə vaxtsa şənlik keçiriləcək?
Kiti dişlərini agardaraq İana baxdı sonra üzünü atasına çevirib:
- Sabah mənim doğum günümdür ata. Evdə böyük şənlik keçiriləcək- dedi
İan Kitinin sözünün davamını gətirdi:
-