ə hazırladıqlarımı görüb səsini kəsmişdi.
Deyəsən mənim onunla inadlaşıb, bir şey bişirməyəcəyimi düşünüb azarlamağa gəlmişdi amma bu dəfə ürəyində qalmışdı.
Əllərimi yuyub dəsmala silirdim.
Yenə danışmağa başlamışdı.

R:gəl qonaq otağını bəzəməyə başla. Sadecə 2- saatın var, qonaqlarım həlməmiş hər şey hazır olsun.
E: yeməkləri bişirdim, daha nə istəyirsən özün et qalanını.
Nə də olsa qonaqlar sənindi.
Yanından ötüb keçirdim ki, mətbəxdən çıxım, kobud əlləri ilə möhkəm qollarımdan yapışıb məni özünə doğru çekmişdi.
Əlləri arasında səçə kimi çırpınırdım. Amma nafilə.
R:deyəsən eşitmədin nə dedim? Mənim sözümü 2- eləmə inan ziyanlı sən çıxarsan)).
Anlayırsanda nə deyirəm hə?


Behcət məsələsinə eyham vururdu.
Ona istəsəmdə qarşı çıxa bilmirdim.
Hər dəfə məni bununla hədələyirdi.
Süzgün baxışlarla, onun yavaşca əllərindən çıxmışdım.
Nə deyə bilərdim ki?
Beçətə bir şey etsə idi,
Mən ölərdim.
Zatən bir ölüdən fərqim yox idi.
Hər şeyə qardaşım üçün dözürdüm.
Görəsən Becət mənim yerimdə olsa idi mənimçün bu qədər əziyyətə göz yumardı?.
O, məni çox sevirdi yəni?
Ondan mənə qarşı, qardaş sevgisi hiss etməmişdim.
Bəlkədə çox iatəyirdi, amma sevgisini göstərə bilmirdi.
Bir ana necə ki, övladını qarşılıqsız sevərsə, məndə Behcəti qarşılıq gözləmədən sevirdim.
O, məndən balacadı, istəməmişəm heç zaman pis işlərə qarışsın.
Amma necə olmuşdusa, artıq olan olmuşdu.
Və mən burda idim.

Mətbəxdən çıxıb qonaq otağına keçib oranı səliqəyə salıb, hazırlamışdım.
Masa çox gözəl və səliqəli görünürdü.
Aha məndə deyirdim hardadı görəsən bu?
Renad içəri keçib, masaya baxıb mənə yaxınlaşdı.
R: bitdi bura?
Bezgin baxışlarla üzünə baxmadan
E: bitdi
Deyib yanından keçirdim ki, yenə qollarımdan tutub məni saxladı. Sözə başlayacaqdı ki, ürəyim bulanması ilə əllərini itələyib, hamam otağına özümü çatdırmışdım.
O, da ardımca gəlmişdi.
R: aç qapını! Nə oyundu indi bu?
Belə edərək, axşam ki, qonaqlıqa qatılmayacağını düşünürsən?
Allahım dəlidi bu