ı o?
- Yeni layihələrin seçilməsi üçün Sinan bəyin yanıdnadırlar Ömər bəylə.
- Demək belə. Hər kəs işinin başına.
Kənan özü də otağından çıxıb atasının otağına doğru sürətlə getməyə başladı. Qəzəbli olduğu hər halından bəlli idi. Otağın qapısını döymədən içəri keçdi
- Hanı o?
- Kənan! Siz gedin, bir azdan gələrsiniz.
- Yox, getməyin. O haradadır?
- Kimi deyirsiniz Kənan bəy?
- Firuzədir nədir onu?
- Kənan, oğlum nə baş verir?
- Bir dəqiqə ata. Harada olduğunu soruşdum.
- Şöbəyə qədər getdi. Indi gələr.
- Yaxşı.. gəlsin... gəlsin də günün göstərim ona.
- Kənan nə baş verir deyə soruşdum. Nə dərdin var o qızla?
- Siz çıxın.
- Amma
- Çıxın dedim
- Başüstə Kənan bəy.

- Oğlum, bu nə haldır? Sən qapını döymədən içrəi keçdiyinə görə.
- Onu tapdım ata.
- Kimi.
- Qaşımı yaran o gecə məni gülünc vəziyyətinə qoyan qızı
- Kimmiş, çağır da vuran əllərindən öpüm.
- Ata! əsəbi vaxtımda....
- Vurubsa vurub. Allah bilir neynəmisən qıza ki. O da səni vurub.
- Demək adi bir işçi oğlundan əziz oldu.
- Məni qatma. Sənin üzündən işçinin çörəyinə bais ola bilmərəm.
Kənan atasını kabinetinin qapısının arxasında dayanıb gözləməyə başladı. Firuzə isə gəlmib çıxmaq bilmirdi. Daha doğrusu bilərək gəlmirdi. Çünki Səlma xanım artıq olanları ona çatdırmışdı. Firuzə qadınlar üçün ayaq yolunda oturmuş iş vaxtının bitməsini gözləyirdi. Bəlkə Kənan bu gün gedər sabaha qədər isə bir şey fikirləşər deyə. Artıq saat 6 olmuşdu. Firuzə qaçaraq otağından çantasını götürmək və hər ehtimal üçün arxa çıxışdan şirkətdən qaçmaq istəmişdi. Amma nafilə. Bütün şöbə Firuzəyə görə saxlanılmışdı. O otağa girən kimi hər kəs qəzəbli baxışlarla ona baxmış öz aralarında dodaqaltı deyinirdilər.
- Sənə görə hamımızı bu saata qədər saxlayıb...
- Nəhayət təşrif buyurdun.
- Haradasan bu vaxta qədər.
- ....
- Kənan bəy otağında səni gözləyir.
- Iş vaxtı bitib.. getməsəm..
- Elə də olsa belə də olsa işindən olacaqsan Firuzə.
- Ayşə?
- Hə Ayşə? Bilmirdin ki, bu qədər tez yüksələnin