- Oğlum, dayan. Dəli danalar kimi hara qaçırsan? Nə oldu? Kənan!
- Alo, Onur. Mənə bax bayaqkı qızın adını tapdın? Necə yox? Siyahıda yox idi. hmm.. yaxşı sağol. Sonra danışaram..gəlirəm şirkətə
Kənan dəstəyi maşının oturacağına atıb hirsindən rula vurmağa başladı.
- Balaca ləçər. Buna bax. Bap balaca boyu ilə mənə kələk gəlir. Dayan sən. Yalvaracaqsan əhfvin üçün.. Kənan Balcıoğluna oyun oynamağın nəticəsini görəcəksən.
***
- Səlma xanım?
- Ay can, gəl qızım.
- Hər şey qaydasındadır?
- Hə, narahat olma. Burada yoxdur. Gedib. Yəqin ki, baxıb tapmayıb.
- Ohhh, şükür. Bu saat işimdən azad olmaq ən son istədiyim şeydir.
- Ehh qızım. Mənim qorxudğum başqa şeydir.
- Nə?
- Sən ona heç kəsin indiyə qədər cəsarət edib etmədiyini etmisən.
- Mən heç nə eləməmişəm.. o məni buna məcbur etdi.
- O ərköyün böyümüş adamdır. Istədiyi hər şey və hər kəs ovucunda olur. Ona yox demək üçün gərək həyatından bezmiş olasan.
- Məni qorxutmayın. Onsuzda qorxağam......niyə gülürsünüz?
- Qorxaq olsaydın bu qədər müddətdə burada qalmazdın. Elə sən də şir ürəyi yemisən.
- Ehh Səlma xanım, bir bilsəniz günlərdir nələr yaşayıram. Sənədlərim düəzlməlidir ki, buranın ştatda olan işçisi olum, qorxudan kadrlara müraciət edə bilmirəm.
- Eybi yox. Keçdi getdi. Keçmiş olsun. Düzdür bu işin arxasını çətin buraxa, amma tapa bilməyincə hirsi soyuyacaq.
Xanımların söhbət etdiyi yerdə holdinqin qapısından Səlma xanıma zəng gəldi. Adətən Kənan ya da Sinan bəy şirkətə daxil olan kimi katibələr xəbərdarlıq edilirdi. Səlma xanım zəngi sonlandıran kimi Firuzəni yanından yolladı ki, Kənanla rastlaşmasınlar. Kənan əsəbdən necə addımlayırısa kimin yanından keçsə küləyi hiss olunurdu.
- Səlma otağıma! Cəld!
- Başüstə Kənan bəy.
Kənan ictimaiətlə əlaqələr şöbəsinin siyahısını əlinə alıb tez- tez çevirməyə başladı. Tapa bilməyincə adı bir də başdan baxdı. Artıq 3 cü cəhdə siyahının olduğu qovluğu qaldırıb havaya tulladı..
- Burada yoxdur. Nə cürətlə!
- Kənan bəy, nə olub? Kimi axtarırsınız.
-