görünürki günortanı burda keçirmək istəyirdi.ard arda o qədər sual verirdiki məcbur olub evə qaçdım tez.bu gün evdə çox gözəl əhval ruhiyyə var idi.artıq ev boşaldılmağa bşlamışdı.görünürdük evə də alıcı çıxmışdı.çünki həyətimizdə başqa bir ailə də var idi.bunlar bir 16-17 yaşlı qız,bir Azəri ruscasında danışan qadın və nurani sifətli orta yaşllı bir kişi idi.qadında isə heç də elə bir sifət yox idi.qaş qabağı yerlə gedirdi
Tural da gəlib çıxdı.onunla söhbət edəndə köməyə gələcəyini demişdi.qapıdan içəri girən kimi sanki onu tok vurdu.qızı görən kimi gözləri çizgi filmlərdəki kimi az qalmışdı ki yuvasınnan çıxsın
-Salam Tural xoş gəldin
-Bunlar kimdi?
-hə mən də yaxşıyam dedim kinayə ilə.bunlar yeni ev sahibləridi
-gözəlmiş
-nə?
-qız çox gözəldi)
-Allah xoşbəxt eləsin
özümü gülməkdən tuta bilmirdim.Tural ilə bir qız təsəvvür eləmək olmurdu.o isə mənim gülməyimə əsəbləşirdi.ev sahibləri getdikdən sonra biz işə başladıq və artıq saat 18:00 idi.ustaların da köməkliyi ilə ev boşaldıldı və maşına yükləndi.yeni evimizə yol aldıq.məhəlləyə çatdıq.Əlinin və başqa qonaqsevər yeni qonşularımızın köməyi ilə əşyaları da boşaltdıq.mənim otağım isə 2-ci mərtəbədə idi.və burdan çölə baxan mənzərəni çox sevmişdim.özümü romanlardakı kimi hiss edirdim.saat artıq 22:00 olduğu üçün əşyaları tam yerbəyer etmədən tək çarpayıları hazırladıq.ama mənim hələ yuxum gəlmirdi.hələ öyrəşməyimə vaxt lazım idi.çarpayı üstündə oturarkən gözüm gitara sataşdı.məncə yaxşı bir fikir idi.və götürüb ifa etməyə başladım

Tanıdım sizi!
Aşık olduğum kadın sizdiniz,
ve yine siz bir gün beni kurşuna dizdiniz!
Bekledim sizi; kulağım kapıda, ellerim duada...
Halbuki siz kalbime izinsiz girmiştiniz!

Saydım, kaç yıl geçtiyse aradan!
Anlamsızmış anladım sonradan...

Bir kaç resim bana kalan,
Üç beş satır şarkı duyan,

Gitarımdan sesimden, hepsi sen!
Ölüm çözüm diye diye,
Geçer ömrüm bile bile,
Göçemem son defa görmeden...

mahnını oxuyarkən gözüm pəncərəyə sataşdı.sanki qarşıdaki