Təbii ki bu öpüşdən sonra mən özümü itirdim.üzümə özümdən aslı olmadan təbəssüm qondu və o da utanıb tez sinifdən çıxdı.hara qədər çıxacaqdısa)
mən o vəziyyətdə hələ də parta üzərində oturarkən artıq zəng içəri vuruldu və bütün uşaqlarf sinifə daxil oldu.Tural axmaqca bir ifadəynən gəlib düz qarşımda dayandı
-heey dünyadan Murada məktub var
-öpdü
-nə?ohooo bu uçubki.nə olub hələ gün başlamıyıb düz əməlli))
mən isə sevincli bir gülümsəmə ilə tez yerimə keçdim.və üzü qızarmış halda o da gəldi.utandığı üçün keçib ən arxadakı partada Elvin ilə oturdu.mən isə ona son gülümsəmə ilə önümə döndüm.Günel müəllimə də sinifə gəldi
-salam uşaqlar
-salam
-oturun
deyib yerinə keçdi.sinifə biraz boylanandan sonra məni görüb
-ooo Murad xoş gördüy.yaxşı görünürsən bugün
-sağolun müəllimə yaxşıyam çox şükür
uşaqlar isə anlamamış bir şəkildə bizə baxırdılar.ama baxışlar arasında Elvinin baxışı başqa idi.o Leylaya baxırdı.bu isə təbii ki məni qısqanclıq krizinə salmağa bəs edirdi.amma edəcək bir şey yox idi.yox yox bəlkə də var idi amma nə.bir çıxış yolu düşünməyə başlamışdım.çünki Elvini yaxşı tanıyıram.və sevdiklərini necə yarı yolda qoyduğunu və onları necə aldatdığını.
və dərs başladı.Ama heç gözümü arxadan ala bilmirdim.sanki artıq söhbət edirdilər.ama Elvin mənə elə bir baxış atdıki anladım Leylanı ələ keçirməyə çalışdığını.
-Müəllimə arxada yaman səs küy var.dərsə qulaq asa bilmirəm axı
günel müəllimə:
-Elvin və Leyla yerlərinizi dəyişin.
Elvin:-Axı müəllim
-tez yerinizi dəyişiin
Elvin məcbur olub yerini dəyişdi yanımnan keçəndə isə
-sən çox əclaf uşaqsanaa
zarafatyana dedi.qələbə mənim idi artıq.və beləliklə dərslər bitdi.mən bağçaya çıxıb skamyada əyləşdim.Tural da təbii ki yanımda idi
-hə Murad deməy istiyirsən?
-nəyi?
-səhərki o halını və dünən niyə getdiyini.səndə bu aralar qəribə hallar baş verir xeyirlisi inşaAllah.gah az qalırki oturub uşaq kimi ağlayasan gah da havalarda olursan
hər şeyi olduğu kimi Turala danışdım.bizim boşboğaz isə belə